นนางระดับสูงเองหากยอมจ่ายราคาออกไปบ้างก็สามารถจัดการได้ เว้นแต่ขุนนางระดับสูงสุดเท่านั้น มิเช่นนั้นแล้วก็ไม่มีใครจะเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้
ดังนั้นพวกเขาจึงรีบออกมาคัดค้านอย่างร้อนรน เพราะรางวัลสองอย่างแรกนั้นไม่ได้คุกคามหรือส่งผลกระทบต่อพวกเขามากนัก แต่อย่างหลังนี้มันกระทบต่อผลประโยชน์ของพวกเขาอย่างแท้จริง
เมื่อเผชิญกับท่าทีคัดค้านของทุกคน ฮองเต้เลือกที่จะเพิกเฉย สายตาของเขามองไปยังหลี่เตาเท่านั้น หากหลี่เตาพยักหน้า ตำแหน่งนี้ก็จะเป็นของเขาเท่านั้น
ในขณะที่ทุกคนคิดว่าหลี่เตาจะยอมรับทางเลือกที่สองอย่างยินดี ก็เห็นเขาส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า
“ขอบพระทัยฝ่าบาทที่ทรงเมตตา แต่กระหม่อมยังคงประสงค์จะดำรงตำแหน่งผู้ว่าการดินแดนทางใต้ต่อไป”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนต่างตกตะลึงก่อนจะถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก ในชั่วขณะนั้นพวกขุนนางฝ่ายปกครองที่มองดูหลี่เตาก็พบว่าเขาดูน่าพอใจขึ้นมากทีเดียว
ส่วนกลุ่มคนของหยางหลินกลับร้อนใจขึ้นมาแทน โดยเฉพาะหยางหลินที่พยายามขยิบตาส่งสัญญาณให้หลี่เตาอย่างต่อเนื่อง หมายความว่าให้เขาเปลี่ยนไปเลือกตัวเลือกที่สอง
หากเป็นคนอื่น การเลือกตัวเลือกที่สองย่อมเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย เพราะการรับราชการใกล้ชิดฝ่าพระบาท โดยเฉพาะตำแหน่งระดับสูงเช่นนี้ย่อมมั่นคงและได้รับความโปรดปรานอย่างยิ่ง เมื่อเทียบกับตำแหน่งขุนนางท้องถิ่นแล้ว ยิ่งใกล้เมืองหลวงตำแหน่งก็ยิ่งมั่นคง โดย
