บปีก่อน โม่อู๋หมิงมีวรยุทธระดับปรมาจารย์ขั้นปลาย แต่กลับกล้าท้าทายผู้แข็งแกร่งระดับกึ่งมหาราชาปรมาจารย์ หลังจากการต่อสู้ครั้งนั้น ผู้แข็งแกร่งระดับกึ่งมหาราชาปรมาจารย์ได้รับบาดเจ็บสาหัสและออกไปใช้ชีวิตอย่างสันโดษ ครึ่งปีต่อมาก็สิ้นชีวิต ส่วนเขากลับหายสาบสูญไปโดยไม่มีใครพบเห็นร่องรอย”
“ผู้คนคิดว่าหลังจากการต่อสู้ในครั้งนั้นเขาคงตกตายในมือของผู้แข็งแกร่งระดับกึ่งมหาราชาปรมาจารย์ผู้นั้นไปแล้ว ไม่คิดว่าเขาจะยังมีชีวิตอยู่และมาปรากฏตัวที่นี่อีกด้วย คงเป็นเพราะตอนนั้นเขาได้รับบาดเจ็บไม่เบา จึงหลบไปรักษาตัวตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา”
เมื่อได้ยินดังนั้นฮ่องเต้ก็รู้สึกประหลาดใจเช่นกัน “ผู้แข็งแกร่งระดับกึ่งมหาราชาปรมาจารย์ผู้นั้นตายไปแล้ว แต่เขายังมีชีวิตอยู่ เช่นนั้นก็แสดงว่าเขามีความสามารถสังหารศัตรูที่อยู่เหนือระดับของตนได้สินะ”
จาวจงพยักหน้า “ประมาณนั้นพะยะค่ะ”
“สามสิบปีผ่านไปแล้ว พลังของเขาอาจจะก้าวหน้าไปอีกขั้นหรือไม่?”
“ก็เป็นไปได้เช่นกัน”
