“พอได้แล้ว ทุกคนเงียบ”
เมื่อเห็นว่าเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของคนด้านล่างดังขึ้นเรื่อยๆ ฮองเต้ก็เอ่ยปากขัดจังหวะทันที หลังจากนั้นเขามองไปที่หลิวหงและอีกสองคนด้วยสีหน้าขมวดคิ้วแล้วกล่าวว่า
“เราไม่ได้ต้องการให้พวกเจ้าตัดสินว่าจริงหรือเท็จ แต่ให้พวกเจ้าบอกว่าเนื้อหาในรายงานนี้เท็จตรงไหน”
เมื่อได้ยินดังนั้น หลิวหงก็เป็นคนแรกที่ก้าวออกมากล่าวว่า
“ในรายงานนี้ อู่อันป๋อกล่าวว่าเขานำทหารสามพันนายใช้เวลาเพียงไม่กี่เดือนก็สามารถกวาดล้างอาชญากรในเขาหมื่นลี้ได้ และสุดท้ายยังใช้เวลาอีกช่วงหนึ่งกวาดล้างทั่วทั้งดินแดนทางใต้ไปด้วย แต่นั่นมันจะเป็นไปได้หรือ? ทุกคนรู้ดีว่าเขาหมื่นลี้ล้อมรอบด้วยภูเขา มีอันตรายอย่างยิ่ง แม้แต่คนธรรมดาก็ยังเดินทางเข้าไปในเขาหมื่นลี้ได้ยาก ไม่ต้องพูดถึงการนำทหารเข้าไปปราบปรามอาชญากรเลย นี่มันเป็นไปไม่ได้”
“ยิ่งไปกว่านั้น กระหม่อมได้ทำการสืบถามมาแล้ว ผู้คนในเขาหมื่นลี้ส่วนใหญ่เป็นคนอันตราย และหลายคนก็มีวรยุทธ์ไม่ธรรมดา แตรายงานนี้กล่าวว่าอู่อันป๋อนำทหารสามพันนายเข้าไปในดินแดนทางใต้ และตอนนี้ก็ยังคงมีจำนวนสามพันคนเท่าเดิม คนในดินแดนทางใต้จะอ่อนแอถึงเพียงนั้นเชียวหรือ ถึงได้ทำให้อู่อันป๋อสามารถยึดดินแดนทางใต้ได้อย่างราบรื่นโดยไม่มีการสูญเสียแม้แต่คนเดียว”
เมื่อหลิวหงพูดจบ ทุกคนก็ต่างพากันพยักหน้า แม้แต่หยางหลินผู้ที่สนับสนุนหลี่เตาอย่างเต็มที่ก็ยังรู้สึกไม่มั่นใจเมื่อได้ฟังเนื้อ
