อให้ฮองเต้ส่งคนไปสืบสถานการณ์ที่ดินแดนทางใต้ด้วยตัวเอง ดินแดนทางใต้ก็อยู่ตรงนั้น หากต้องการจะรู้สถานการณ์ที่นั่นก็สามารถสืบออกมาได้อย่างง่ายดาย แต่ข้อเสียก็คือมันใช้เวลานานเกินไป หลี่เตาคร้านจะรอและไม่อยากใช้วิธีการเช่นนี้
ดังนั้นเขาจึงหันไปมองพวกหลิวหงทั้งสามคนแวบหนึ่ง จากนั้นก็กวาดตามองซุนเชียนและคนอื่นๆ สุดท้ายจึงหันมามองฮองเต้แล้วพูดอย่างเชื่องช้าว่า
“สาเหตุที่ท่านขุนนางทั้งหลายสงสัยก็เพราะไม่เชื่อว่ากระหม่อมมีความสามารถพอที่จะทำทุกอย่างที่เขียนไว้ในฎีกาได้ ดังนั้นกระหม่อมคิดว่าควรพิสูจน์ด้วยความแข็งแกร่งโดยตรงจะดีกว่า”
“พิสูจน์ด้วยความแข็งแกร่ง?”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นก็ต่างตกตะลึง ช่างเถรตรงและรุนแรงเช่นนี้เลยหรือ
ฮองเต้มองดูหลี่เตาที่ยังคงมีสีหน้าสงบนิ่งแล้วก็รู้สึกสนใจขึ้นมาทันที
“พิสูจน์ด้วยความแข็งแกร่ง? พิสูจน์อย่างไร?”
หลี่เตาเอ่ยตอบว่า
“ขุนนางหลายท่านสงสัยว่าคนใต้บังคับบัญชาของกระหม่อมไม่มีความสามารถที่จะเข้าไปในเทือกเขาหมื่นลี้เพื่อปราบปรามอาชญากร ในเมื่อมีความสงสัยก็ให้ส่งคนมาทดสอบดู ในการเดินทางมายังเมืองหลวงครั้งนี้กระหม่อมได้พาทหารห้าร้อยนายมาด้วย ก็ให้ใช้ทหารห้าร้อยนายนี่เป็นการพิสูจน์ สามารถส่งคนออกมาต่อสู้กับคนของกระหม่อมเพื่อทดสอบว่าพวกเขามีความสามารถที่จะทำในสิ่งที่กระหม่อมบรรยายไว้ในฎีกาหรือไม่”
เมื่อได้ยินดังนั้น ฮองเต้ก็แสดงสีหน้าสนใจต่อ