เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
เพียงชั่วพริบตาหลีเต้าก็พำนักอยู่ที่จวนไท่ผิงกงมาเป็นเวลาสามวันแล้ว ตกค่ำหลังจากรับประทานอาหารเย็นเสร็จ หยางหลินตั้งใจมาหาและนำประกาศจากราชสำนักมาด้วย “เจ้าหนูหลี ข้าถวายรายงานเรื่องที่เจ้ามาเมืองหลวงให้ฝ่าบาททรงทราบแล้ว ได้รับอนุญาตเรียบร้อย พรุ่งนี้เจ้าสามารถไปเข้าเฝ้าพร้อมกับข้าได้”
หลีเต้าพยักหน้า “เข้าใจแล้ว ข้าต้องเตรียมตัวอย่างไรบ้างหรือไม่”
หยางหลินเงยหน้าขึ้นมอง “ไม่ต้อง เจ้าเพียงแค่ตามข้าไปเข้าเฝ้าก็พอ ส่วนเรื่องที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับว่าฝ่าบาทจะรับสั่งอย่างไร”
เวลาผ่านมาถึงวันรุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว
เมื่อฟ้าเพิ่งจะสาง หลีเต้าและหยางหลินก็ปรากฏตัวอยู่นอกจวนไท่ผิงกงแล้ว ขึ้นรถเถอะ ภายใต้การจัดการของพ่อบ้านชรา ทั้งสองคนขึ้นรถม้าคันเดียวกัน มุ่งหน้าไปยังพระราชวังตามถนนสายยาว
ระหว่างทางเมื่อหลีเต้ามองออกไปนอกหน้าต่าง ก็เห็นรถม้าอีกหลายคันที่กำลังมุ่งหน้าไปยังพระราชวังเช่นกัน พวกเขาล้วนแต่เป็นขุนนางที่ต้องเข้าเฝ้าในท้องพระโรง
ไม่นานหลังจากนั้น พวกเขาก็มาถึงหน้าประตูใหญ่ของพระราชวัง ณ บริเวณประตูใหญ่ของพระราชวังมีทหารองครักษ์ที่รับผิดชอบการรักษาความปลอดภัย กำลังยืนเรียงรายอย่างเป็นระเบียบอยู่ทั้งบนและใต้กำแพงจั้ง
ที่ด้านข้างของพระราชวังมีคอกม้าที่สร้างขึ้นโดยเฉพาะ รถม้าจำนวนมากจอดอยู่ข้างใน เมื่อขุนนางทั้งหมดมาถึงด้านนอกพระราชวัง ต่างก็พากันลงจากรถม้า พวกเขาสา
