ตัวอักษร ‘สามารถเปลี่ยนแปลงได้’ อย่างเด็ดเดี่ยว
เมื่อการแปรสภาพเริ่มต้นขึ้นในครั้งนี้ หลีเต้ากลับไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดทางร่างกาย แต่รู้สึกถึงพลังงานที่พุ่งเข้าสู่ศีรษะของเขาแทน หรือว่าจะเป็นสมองไม่ก็จิตวิญญาณที่กำลังจะแปรสภาพ? แต่แล้วหลีเต้าก็พบว่าตัวเขาคาดเดาผิดไปอย่างรวดเร็ว พลังงานที่พุ่งเข้ามานั้นไม่ได้เข้าสู่กะโหลกศีรษะของเขา แต่หยุดอยู่ที่ใบหน้า จากนั้นลำคอและดวงตาของเขาก็เริ่มมีความรู้สึกผิดปกติตามมา
นี่คือการแปรสภาพของทวารทั้งเจ็ด?
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด ความรู้สึกผิดปกติที่ทวารทั้งเจ็ดค่อยๆ หายไป ในขณะเดียวกันหลีเต้าพบว่าโลกที่เขารับรู้ได้เปลี่ยนไปแล้ว ระหว่างการหายใจเขาพบว่าตนเองสามารถแยกแยะกลิ่นทุกชนิดในอากาศได้อย่างง่ายดาย ถึงขนาดที่สามารถรับรู้ได้ถึงร่องรอยของบางสิ่งที่ยังคงอยู่ในสถานที่บางแห่งผ่านกลิ่นได้ ราวกับได้กลิ่นและเห็นอดีต
ต่อมาหูของเขาพลันได้ยินเสียงมากมายดังแทรกเข้ามา เสียงอึกทึกครึกโครมราวกับมีคนนับหมื่นกำลังพูดอยู่ข้างหู จนเขาอดขมวดคิ้วไม่ได้
และเมื่อหลีเต้าลืมตาขึ้นมอง เพียงแค่คิดเท่านั้นก็พบว่าม่านตาที่หดตัวของเขามีคุณสมบัติเหมือนกล้องส่องขยายในตัว สามารถมองเห็นรายละเอียดทั้งหมดของมดตัวหนึ่งที่อยู่ตรงมุมห้องได้อย่างชัดเจน ราวกับดวงตามีกล้องจุลทรรศน์ติดตั้งอยู่ และไม่เพียงเท่านั้น เมื่อความคิดของเขาเคลื่อนไหว เขาพลันรู้สึกว่าทุกสิ่งรอบตัวหยุดนิ่งไ
