ทั้งสามคนคุกเข่าลงกับพื้น พยายามดิ้นรนขัดขืน แต่กลับถูกพลังที่มองไม่เห็นบางอย่างกดทับเอาไว้ เมื่อเงยหน้าขึ้นมองหลี่เตาที่กำลังมีรอยยิ้มบางๆ พวกเขาจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าเกิดอะไรขึ้น
ขณะที่ทั้งสามกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ร่างกายของพวกเขาก็พลันรู้สึกเบาขึ้น ทำให้พวกเขาที่กำลังดิ้นรนอยู่แทบจะเอวเคล็ด
“เสวี่ยปิง เชิญท่านผู้สูงศักดิ์ทั้งสามขึ้นนั่งเถิด”
หลี่เตาทิ้งประโยคนี้ไว้ก่อนจะเดินผ่านทั้งสามคนไปนั่งบนที่นั่งประธานในห้องโถง
“ครับ”
เสวี่ยปิงก้มหน้ามองทั้งสามคน
“ท่านผู้สูงศักดิ์ทั้งสาม โปรดลุกขึ้นนั่งดีๆ เถิด”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าของทั้งสามคนก็พลันแดงก่ำ เนื่องจากไม่มีหลักฐานและพวกเขาทั้งสามก็ไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร การเสียหน้าครั้งนี้พวกเขาจึงจำต้องกลืนไปเอง
ไม่นาน โจวเชิงก็เดินเข้ามาจากด้านนอก ในมือเขาถือเอกสารมากมาย เมื่อทั้งสามคนเห็นเอกสารเหล่านั้น ดวงตาก็เป็นประกาย รีบเดินเข้าไปหยิบทันที
โจวเชิงกำลังจะตำหนิททั้งสามคน แต่เมื่อเห็นสัญญาณทางสายตาที่หลี่เตาส่งมาให้ เขาจึงปล่อยให้ทั้งสามคนนำมันไป
หลังจากนำเอกสารไปแล้ว ทั้งสามคนก็แบ่งงานกันอย่างชัดเจน พวกเขาแบ่งมันออกเป็นสามส่วนและเริ่มตรวจสอบ ในเมื่อพวกเขาไม่สามารถจัดการกับหลี่เตาผู้ว่าการคนนี้ได้ ก็จะเริ่มจากด้านการปกครองดินแดนทางใต้แล้วกัน
แต่เมื่อทั้งสามคนเห็นสิ่งที่เขียนไว้ในเอกสารอย่างชัดเจน พวกเขาก็ต้องตกตะลึง จากนั้นก็แสดงสีหน้
