าร่างกายของอวินอ๋องไม่ใช่ร่างธรรมดา
และไม่ใช่แค่อวินอ๋องเท่านั้นที่รู้สึกประหลาดใจ หลีเต้าที่อยู่ตรงข้ามเองก็รู้สึกประหลาดใจเช่นกัน นี่เป็นครั้งแรกที่มีผู้สามารถต่อกรกับเขาได้ด้วยพละกำลัง แต่ไม่นานเขาก็ได้สติกลับมา ไม่ว่าคู่ต่อสู้จะเป็นอย่างไรก็แค่หาวิธีจัดการเท่านั้น การปะทะครั้งแรกไม่ใช่จุดจบ
หลังจากการปะทะในชั่วขณะนั้น ทั้งสองคนก็แยกออกจากกันด้วยความเร็วที่ตาเปล่ามองไม่เห็น แล้วตามมาด้วยการปะทะครั้งที่สอง ต่อมาก็เป็นครั้งที่สาม ครั้งที่สี่…
ในการปะทะแต่ละครั้ง ทั้งสองฝ่ายต่างเพิ่มกำลังมากขึ้นเรื่อยๆ เพื่อหยั่งเชิงขีดจำกัดพลังของอีกฝ่าย แต่ไม่รู้ว่าต่อสู้กันกี่ครั้งแล้ว ทั้งสองคนกลับพบว่าไม่สามารถหยั่งเชิงถึงขีดจำกัดของอีกฝ่ายได้เลย แต่การหยั่งเชิงกันเช่นนี้กลับสร้างคลื่นพลังที่ทำให้พื้นที่นอกเมืองเทียนหนานกลายเป็นสภาพดูไม่ได้เลย หลังจากปะทะกันอีกหลายครั้ง ทั้งสองฝ่ายก็แยกออกจากกันและลงสู่พื้นดินอีกครั้ง
หลังจากแยกกันในครั้งนี้ สายตาของอวินอ๋องที่มองไปยังหลีเต้าไม่ได้สงบนิ่งเหมือนในตอนแรกอีกต่อไป แต่กลับเคร่งขรึมขึ้น เดิมทีเขาคิดว่าด้วยพลังของตนเองจะสามารถรับมือกับอีกฝ่ายได้อย่างง่ายดาย แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะคิดง่ายเกินไปเสียแล้ว
พอคิดมาถึงตรงนี้ เขาก็เงยหน้าขึ้นมองทัณฑ์สวรรค์ที่กำลังก่อตัวบนท้องฟ้า เขาเข้าใจดีว่าหากยังคงเล่นเหมือนเด็กๆ เช่นนี้ต่อไป คาดว่าไม่ทันถึงเวลาพิธีบูชา
