ีดิบเช่นกัน”
พอพูดถึงตรงนี้ เฉินโหยวก็มองไปที่อวินอ๋องอีกครั้ง พลางกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียดว่า “หากเป็นเพียงผีดิบธรรมดา ด้วยพลังของท่านผู้ว่าการก็น่าจะยังจัดการได้ แต่ผีดิบตัวนี้กลับมีขนงอกออกมาเสียแล้ว”
“มีขนงอกแล้วมันทำไมหรือ?”
“แม้ผีดิบเกราะทองจะแข็งแกร่ง แต่ที่จริงก็เป็นเพียงผีดิบที่เกิดการกลายพันธุ์ โดยรากฐานแล้วก็ยังเป็นสิ่งไร้ชีวิต แต่ถ้าเมื่อใดที่ขนงอก นั่นหมายความว่ามันได้เริ่มฟื้นคืนชีพจากความตายแล้ว”
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เฉินโหยวก็มองดูเมฆดำบนท้องฟ้า และเข้าใจขึ้นมาว่าทำไมถึงได้เกิดการลงทัณฑ์จากสวรรค์ การฟื้นคืนชีพจากความตายเป็นการฝ่าฝืนกฎสวรรค์ เช่นนี้แล้วจะไม่ถูกสวรรค์ลงทัณฑ์ได้อย่างไร
จางเหมิงพูดขึ้น “ถ้ามันฟื้นคืนชีพก็ฟื้นไป ฆ่ามันใหม่ก็จบเรื่อง”
“ไม่ง่ายอย่างนั้นหรอก…” เฉินโหยวมองไปที่อวินอ๋องพลางเอ่ยพึมพำ “ถ้าผีดิบเกราะทองฟื้นคืนชีพขึ้นมาจริงๆ มันก็ไม่ใช่ผีดิบเกราะทองอีกต่อไป แต่เป็นเวหายักษา พลังของมัน… เทียบเท่ากับเทพมนุษย์!”
