นหน้านี้ เขาคิดว่าภายใต้การระเบิดพลังของตนอีกฝ่ายคงตอบสนองไม่ทัน แต่ตอนนี้เมื่อดูแล้วเรื่องกลับไม่ได้เป็นเช่นนั้น
เมื่อได้ยินคำพูดดังกล่าว หลี่เตาก็เอ่ยเสียงเบา
“ทำไม? เจ้าคิดว่าตัวเองเร็วมากหรือ?”
ฟึ่บ!
ในชั่วขณะถัดมา มืออีกข้างของหลี่เตาก็เคลื่อนไหว เขาจับข้อมืออีกข้างหนึ่งเอาไว้ บนข้อมือนั้นยังคงห่อหุ้มด้วยพลังแห่งฟ้าดินอันคมกริบ
“เจ้าดูไม่ค่อยซื่อตรงเท่าใด”
ผู้ที่โจมตีไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นเสี่ยวชิงจือที่ลงมือในขณะที่หลี่เตากำลังพูด
เสี่ยวชิงจือไม่ได้พูดอะไร แต่เลือกที่จะลงมือต่อโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
เมื่อเผชิญกับสถานการณ์นี้ เขาคิดเพียงแคต้องทำเช่นไรถึงจะหลุดพ้นจากการเกาะกุมของอีกฝ่ายได้ ในขณะเดียวกันก็ยังรู้สึกเสียใจที่ตนเองมั่นใจมากเกินไป
แตยังไม่ทันที่เขาจะได้คิดอะไรไปมากกว่านี้ เสี่ยวชิงจือก็รู้สึกว่ามือทั้งสองที่ได้จับข้อมือของเขาเอาไว้นั้นคลายออกไปแล้ว
ทว่าก่อนที่เขาจะตอบสนองได้ เขาก็รู้สึกว่าลำคอของตนถูกบีบรัดอีกครั้ง ทันใดนั้นลางสังหรณ์ไม่ดีอย่างยิ่งก็ผุดขึ้นในใจของเสี่ยวชิงจือ
อีกด้านหนึ่งในเวลาเดียวกัน หลังจากที่เสี่ยวชิงจือลงมือแล้ว อวิ๋นอ๋องก็เริ่มปฏิบัติการของตนเช่นกัน
ด้วยพลังที่อยู่ในระดับกึ่งเทพมนุษย์ของเขา ทำให้เขาสามารถควบคุมพลังบางส่วนที่มีเฉพาะในระดับเทพมนุษย์ได้แล้ว ในบรรดาพลังเหล่านั้น ความสามารถพื้นฐานที่สุดคือการลอยตัวเหาะไปในอากาศได้โดยไม่ต้องใช้พลังปรา
