เมิ่งเงยหน้าขึ้น “หัวหน้า นี่มันทำไมไม่…”
เหมือนว่าหลี่เต้าจะเดาความคิดของจางเมิ่งได้ เขาจึงพูดว่า “ก็อย่างที่เจ้าคิดนั่นแหละ วิชานี้ไม่ใช่วิชาฝึกลมปราณแบบดั้งเดิม แต่เป็นสิ่งที่ข้าสร้างมันขึ้นมาตามเงื่อนไขของตัวข้าเอง”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างตะลึง สำหรับพวกเขาแล้ว การที่หลี่เต้าไม่สามารถฝึกฝนพลังปราณแท้ได้นั้น มันไม่ใช่ความลับอะไรอีกต่อไป
ทุกคนต่างรู้ว่าหลี่เต้ามีร่างกายพิเศษ และเขาก็มีวิธีเพิ่มความแข็งแกร่งที่เป็นของเขาเพียงผู้เดียวอยู่ และยังรู้อีกว่าวิธีนี้ไม่เหมาะกับพวกเขา
แต่สิ่งที่พวกเขาไม่คาดคิดก็คือ หลี่เต้าสามารถเปลี่ยนวิธีการเพิ่มพลังพิเศษนั้นให้กลายเป็นวิชากำลังภายในได้ตามสภาพร่างกายของตน
“หัวหน้า… นี่มันล้ำค่าเกินไปแล้วนะขอรับ” จางเมิ่งพูดติดอ่างด้วยความตื่นเต้น
แม้ว่าจางเมิ่งจะไม่มีความรู้มากนัก แต่เขาก็รู้ว่าวิชากำลังภายในเช่นนี้มีคุณค่ามากเพียงใด
หลี่เต้ากล่าว “พอเถอะ ข้าให้พวกเจ้าฝึกก็ฝึกไป มีอะไรต้องเสแสร้งด้วย อีกอย่างเจ้าคงไม่คิดว่าวิชานี้ฝึกง่ายหรอกนะ”
จางเมิ่งพลันชะงักไปครู่หนึ่ง “ไม่ง่ายหรือขอรับ?”
หลี่เต้ายิ้มบางๆ “ลองฝึกดูแล้วเจ้าจะรู้เองว่าง่ายหรือไม่”
หลังจากนั้น หลี่เต้าก็เหลือบมองไปที่โจวเซิง เฉินโหยว และคนอื่นๆ “พวกเจ้าด้วย หากพวกเจ้าอยากฝึกก็สามารถฝึกได้เช่นกัน วิชานี้เหมาะกับพวกเจ้าด้วย”
“คุณชาย แล้วพวกเราละเจ้าคะ” เมื่อเห็นหลี่
