นี่ก็เพราะข้าได้รับความเมตตาจากหัวหน้านั่นแหละ”
เมื่อสองปีก่อน หลังจากที่คนของสำนักเหวินหัวเข้าประจำตำแหน่งแล้ว หลี่เต้าก็เริ่มจัดการคนในจวน เนื่องจากเสิ่นชานรักเงิน หลี่เต้าจึงส่งเขาไปอยู่ใต้บังคับบัญชาของดูแลเถี่ยเพื่อเรียนรู้เกี่ยวกับการค้า
และผลลัพธ์ก็น่าประหลาดใจ คือนอกจากฝีมือในการขโมยแล้ว เสิ่นชานยังมีพรสวรรค์ที่เฉียบคมในด้านการค้าอีกด้วย
ปัจจุบันเพียงแค่เวลาสองปีสั้นๆ เสิ่นชานก็สามารถทำหน้าที่แทนหลี่เต้าในการจัดการทรัพย์สินของจวนผู้ว่าการที่อยู่ภายใต้ตระกูลเถี่ยได้แล้ว ยิ่งไปกว่านั้น เสิ่นชานยังมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาด้านการคลังของดินแดนทางใต้ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาอีกด้วย
“เอาละ มาแล้วก็นั่งลงเถิด”
“ขอรับ!”
แม้ใบหน้าจะเต็มไปด้วยความถ่อมตัว แต่หลังจากมองไปรอบๆ แล้ว เสิ่นชานก็ตัดสินใจอย่างแน่วแน่ ยืดอกนั่งลงบนหนึ่งในสองที่นั่งที่อยู่ใกล้หลี่เต้าที่สุด
เมื่อเห็นเช่นนั้น หลี่เต้าก็มองเขาแวบหนึ่งโดยไม่พูดอะไรมาก
กำลังทหาร การคลัง การปกครอง… กำลังทหารอยู่ในการควบคุมของเขา ปัจจุบันการปกครองอยู่ในความดูแลของโจวเซิงและเฉินโหยว ส่วนการคลังนั้นทั้งจวนผู้ว่าการอยู่ภายใต้การจัดการของเสิ่นชาน
จึงพูดได้ว่าเป็นผู้มีอำนาจอันดับสามก็ไม่เกินจริงเลย
ในที่สุดก็ได้เชิดหน้าชูตาสักครั้ง ก็ปล่อยให้เจ้าหนุ่มคนนี้ได้หยิ่งผยองสักหน่อยเถอะ
หลังจากเสิ่นชานนั่งลง จิ๋วเออร์ก็หยิบกาน้ำชาขึ้นมาอย่างรู้หน้าที่
