หนึ่งชั่วโมงให้หลัง หลี่เต้าจัดระเบียบวิชากำลังภายในที่เป็นชุดในความคิดของเขาได้สำเร็จ
“ในเมื่อเป็นวิชาฝึกฝนพลังกาย ก็ขอเรียกว่าวิชาฝึกร่างกายแล้วกัน”
เนื่องจากระบบแตกต่างกัน วิชาฝึกร่างกายนี้จึงมีการฝึกฝนที่แตกต่างจากวิชาอื่น ตามขั้นตอนของการฝึกฝนในวิชาฝึกร่างกายนั้น จะแบ่งออกเป็นการฝึกฝนผิวหนัง ฝึกฝนเลือด ฝึกฝนกล้ามเนื้อ ฝึกฝนเส้นเอ็น และสุดท้ายคือฝึกฝนกระดูก
นี่คือการแบ่งขั้นตอนตามการแปรสภาพของร่างกาย หลี่เต้าในอดีตเนื่องจากยังไม่ได้ผ่านการทดลอง จึงไม่สามารถเปรียบเทียบขั้นตอนเหล่านี้กับวิธีการฝึกฝนแบบดั้งเดิมได้ แต่ตามการประเมินของหลี่เต้าก็น่าจะไม่แตกต่างกันมาก เพราะในวิชาฝึกร่างกายปัจจุบัน ขั้นสุดท้ายที่เขาสร้างขึ้นมาคือการฝึกภายนอกถึงขั้นสมบูรณ์ นั่นคือการฝึกผิวหนัง เลือด เนื้อ เอ็น และกระดูกทั้งหมดจนถึงระดับหนึ่ง แล้วหลอมรวมกันจนทำให้เกิดพลังปราณโลหิตขึ้นมา
การขัดเกลาร่างกายจนสามารถสร้างพลังปราณโลหิตนี้ได้ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับระดับกึ่งปรมาจารย์ก็น่าจะไม่ใช่ปัญหา
อาจมีคนบอกว่าหลี่เต้ามีพลังปราณโลหิตที่สามารถต่อกรกับระดับมหาราชาปรมาจารย์ได้ เหตุใดตรงนี้ถึงอ่อนแอ แต่มันจะเหมือนกันได้อย่างไร?
อย่างหนึ่งคือการฝึกฝนเพื่อสร้างพลังปราณโลหิต ส่วนอีกอย่างคือพลังกายที่ทะลวงขีดจำกัดของพลังปราณโลหิตในตัวเอง ทั้งสองอย่างมีระดับที่แตกต่างกัน ก็ย่อมมีความแตกต่างในด้านพลังอย่างมากเป็นธรรมดา
