ในขณะนี้แม้แต่ฉูจ้าวที่คอยฟังอยู่ด้านข้างก็ยังตะลึงกับคำพูดต่างๆ ของหลี่เต้า
เขาเคยคิดว่าถึงแม้หลี่เต้าจะเก่งกาจแค่ไหน แต่ก็คงเอาชนะในการถกเถียงได้แค่วิธีไม่กี่คนเท่านั้น
เพราะว่าบรรดาศิษย์ของเขาแต่ละคนล้วนมีความเชี่ยวชาญที่แตกต่างกัน
จะเป็นไปได้อย่างไรที่คนหนุ่มผู้หนึ่งจะมีความรู้มากมายถึงเพียงนั้น
ทว่าผลลัพธ์กลับทำให้เขาต้องยอมรับว่าตนเองมีความคิดตื้นเขินเกินไป
หลี่เต้าไม่เพียงเอาชนะศิษย์ของเขาในการถกเถียงได้เท่านั้น แต่ยังมีความรู้ในด้านการถกเถียงที่เหนือกว่าศิษย์ของเขาอย่างสิ้นเชิง
สิ่งนี้เกินกว่าความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับคนปกติไปมาก
ฉูจ้าวเคยเป็นราชครูของต้าเฉียนถึงสามรัชกาล เขาคิดว่าตนเองได้พบเจอคนมีความสามารถเกือบทั้งหมดในโลกนี้แล้ว
ทว่ามีเพียงคนตรงหน้าเขาผู้นี้เท่านั้นที่เขาไม่สามารถมองได้อย่างทะลุปรุโปร่ง
และถ้าเขาจำไม่ผิด ผู้ว่าการแห่งดินแดนทางใต้ผู้นี้ได้ตำแหน่งมาด้วยความดีความชอบทางทหารและความสามารถที่แท้จริงของตนเอง
ตั้งแต่วันไหนกันที่ขุนศึกมีความรู้กว้างขวางเช่นนี้
เขาไม่ได้พูดเกินจริงเลย เพียงแค่คำพูดในการถกเถียงของหลี่เต้าก่อนหน้านี้ หากนำมันไปเทียบกับบรรดาขุนนางฝ่ายปกครองของต้าเฉียน ก็ยังถือว่าโดดเด่นเหนือใคร
ที่สำคัญกว่านั้นนี่คือคนมีความสามารถรอบด้าน
หลี่เต้ามองดูกลุ่มคนจากสำนักเหวินหัวที่แต่ละคนมีสีหน้าเหมือนถูกเล่นงานจนไม่เหลือสภาพ เขาก็รู้สึกว่าตนเองอาจจะทำเกิน
