สามารถในการฟื้นฟูที่น่าทึ่งของเขา ทำให้เขาสามารถอดทนจนกระทั่งหัวใจฟื้นคืนมาใหม่ได้ และเมื่อหัวใจฟื้นคืนแล้ว สิ่งที่เหลือก็ไม่จำเป็นต้องพูดถึง
เมื่อเฉินหยางเห็นหัวใจดวงใหม่ของหลี่เต้าเริ่มเต้นอีกครั้ง เขาก็ได้แต่พึมพำว่า “เจ้าไม่ใช่มนุษย์ เจ้าเป็นปีศาจ!”
พรวด!
ในชั่วขณะถัดมา หลี่เต้ายกมือดึงง้าวมังกรทมิฬออกจากอกของเฉินหยาง ทิ้งรูเลือดไว้บนร่างของเขา เมื่อเทียบกับอาการบาดเจ็บก่อนหน้านี้ของหลี่เต้า อาการบาดเจ็บของเฉินหยางถือว่าเบามาก แต่น่าเสียดายที่เขาไม่มีพลังฟื้นฟูเหมือนหลี่เต้า
หากเขาอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ อาการบาดเจ็บเช่นนี้อาจทำให้เขารอดชีวิตไปได้สักพัก แต่ผลสะท้อนกลับของพลังอำนาจสวรรค์รวมกับการบาดเจ็บสาหัสครั้งนี้ ได้ดูดพลังชีวิตที่เหลืออยู่ในร่างของเฉินหยางจนหมดอย่างรวดเร็ว
พร้อมกับที่ม่านตาของเฉินหยางขยายออก เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นในความคิดของหลี่เต้า
[ฆ่าศัตรูหนึ่งคน ได้รับคุณสมบัติ 542,369]
เมื่อมองเห็นคุณสมบัติที่เฉินหยางมอบให้อย่างชัดเจน หลี่เต้าก็คิดในใจว่าสมตามคาด มีเพียงคุณสมบัติที่ถึงห้าหมื่นขึ้นไปเท่านั้นจึงจะบรรลุถึงระดับมหาราชาปรมาจารย์ได้ และทำให้เขาเข้าใจแล้วด้วยว่าทำไมในตอนแรกถึงถูกกดข่ม ยิ่งไปถึงช่วงหลังช่องว่างระหว่างขั้นก็จะยิ่งห่างมากขึ้น
เร็วจนทุกคนต้องใช้ความพยายามอย่างมากกว่าจะตั้งสติได้ โดยเฉพาะฝ่ายสำนักปีศาจเลือด พวกเขามีความสงสัยเช่นเดียวกับเฉินหย
