เมื่อสังเกตเห็นสายตาของหลี่เต้าที่มองมา พวกคนที่เหลือจากกลุ่มอิทธิพลต่างๆ ก็ตกใจกลัว
ก่อนหน้านี้แม้พวกเขาจะตกอยู่ในสถานการณ์เสียเปรียบ แต่พวกเขาคิดว่าหากเฉินหยางสามารถเอาชนะหลี่เต้าได้ ชัยชนะสุดท้ายก็ย่อมเป็นของพวกเขา แต่ตอนนี้เฉินหยางกลับตายเสียแล้ว!
ผู้ยิ่งใหญ่ระดับมหาราชาปรมาจารย์ถึงกับตายไปทั้งอย่างนี้! นี่คงเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับมหาราชาปรมาจารย์ที่ตายเร็วที่สุดในประวัติศาสตร์ต้าเฉียนหลังจากทะลวงด่านกระมัง ในวันเดียวกันนั้นยังฉลองการบรรลุระดับมหาราชาปรมาจารย์ของตัวเองอยู่เลย แต่ผลคือยังไม่ทันได้เห็นดวงอาทิตย์ในวันที่สอง คนก็ไม่อยู่แล้ว
และเมื่อเฉินหยางไม่อยู่แล้วพวกเขาจะเป็นอย่างไร? เมื่อมองไปรอบๆ ก็เห็นเหล่ากองทัพหมาป่าฝูถูที่จ้องมองมาอย่างดุร้าย พวกเขาพลันรู้สึกสิ้นหวังอย่างที่สุด
ในตอนนั้นเองมีคนหนึ่งกระโดดออกมาตะโกนว่า “ท่านผู้ว่าการ! ท่านไม่ได้ต้องการจะจับข้าหรอกหรือ? ข้าขอยอมจำนน!” เมื่อมีคนแรกแล้วก็ย่อมมีคนที่สอง ไม่นานครึ่งหนึ่งของคนที่เหลือก็ร้องขอยอมแพ้
ในขณะนั้นจางเมิ่งและคนอื่นๆ ต่างมองไปที่หลี่เต้า หลี่เต้ามีสีหน้าเรียบเฉย “มองข้าทำไม? พวกมันช่วยเหลือคนชั่วโจมตีและสังหารขุนนางของราชสำนัก สมควรตายยิ่งนัก ฆ่า!”
คนที่ตอบสนองได้เร็วที่สุดคือสวีหู่ เขากำลังสังหารอย่างสนุกมือ เมื่อรับรู้ว่าหลี่เต้ามีความตั้งใจที่จะฆ่าพวกนั้น เขาก็ขี่เจ้าเสือเข้าจู่โจมอย่างไม่ลังเล เมื่อเห็
