เมื่อแสงสีเลือดหายไปในท้องฟ้า ผู้คนที่ถูกแสงจ้าจนตาพร่าก็ค่อยๆ มองเห็นได้อีกครั้ง
ทุกคนมองไปยังจุดที่หลี่เต้าและเฉินหยางปะทะกันเป็นอันดับแรก เมื่อเห็นสภาพของทั้งสองคนชัดเจนแล้ว ผู้รอดชีวิตจากกลุ่มอิทธิพลต่างๆ ในเทือกเขาหมื่นลี้ต่างตกตะลึงไปชั่วครู่ ก่อนจะเผยสีหน้ายินดีออกมา
ส่วนกลุ่มตระกูลเหมียวและพวกจางเมิ่ง เมื่อมองเห็นสถานการณ์ชัดเจนแล้วต่างม่านตาหดเล็กลง มองสภาพของทั้งสองด้วยความไม่วางใจ
ในสนาม เฉินหยางและหลี่เต้ายืนเผชิญหน้ากัน เฉินหยางใบหน้าซีดขาว มีเลือดไหลออกจากมุมปาก ลมหายใจอ่อนแรง ทั้งร่างดูเหมือนหมดเรี่ยวแรงไปแล้ว
แต่ตรงข้ามกับเฉินหยาง สภาพของหลี่เต้าในตอนนี้ยิ่งดูน่าสยดสยองกว่า ขณะนี้แม้หลี่เต้ายังคงยืนอยู่ได้ แต่ครึ่งซีกซ้ายของร่างกายเขากลับมีช่องโหว่ขนาดใหญ่ แขนซ้ายทั้งท่อนและหนึ่งในสามของลำตัวหายไปอย่างสิ้นเชิง
รอยตัดนั้นชัดเจนมาก ถึงขนาดที่มองจากด้านข้างก็สามารถเห็นเนื้อและเลือดภายในร่างกายของเขาได้อย่างชัดเจน
“ฮ่าฮ่าฮ่า!” เฉินหยางเงยหน้าขึ้นมองภาพตรงหน้าด้วยร่างกายที่อ่อนแรงแล้วหัวเราะออกมา “แค่ก แค่ก!”
ขณะที่กำลังหัวเราะ เลือดเก่าพลันพุ่งออกมาจากปาก เขากระอักไออย่างรุนแรง หลังจากทุ่มสุดกำลังปล่อยการโจมตีที่สามารถผ่าภูเขาแยกทะเลได้แล้ว ผลสะท้อนกลับก็ตามมาด้วย
หากเป็นเพียงการสะท้อนกลับของพลังปราณแท้ก็ไม่มีอะไรมาก พักฟื้นสักระยะก็หายได้ ประเด็นสำคัญคือหลังจากที่เขาบั
