บกวนของหลี่เต้าเขาจึงยังไม่ได้สังเกตเห็น จนกระทั่งตอนนี้เขาถึงได้เห็นว่าพวกที่มารวมแสดงความยินดีกับเขาและศิษย์ของสำนักปีศาจเลือดได้บาดเจ็บล้มตายเหลือเพียงผู้ที่อยู่ในระดับปรมาจารย์และคนที่อยู่ในระดับเซียนเทียนขั้นสูงสุดเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ยังมีชีวิตอยู่
ส่วนพวกทหารม้านั้นยังคงมีท่าทีเต็มไปด้วยจิตสังหารเช่นเดิม ล้อมโจมตีคนที่เหลือของพวกเขา
“ดีมาก ดีมาก ดีมาก!”
เมื่อเห็นภาพนี้ ดวงตาทั้งสองของเฉินหยางก็เปล่งประกายสีแดงขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ในตอนนี้สำนักปีศาจเลือดบาดเจ็บล้มตายขนาดนี้ ถึงแม้เขาจะชนะ คาดว่าก็คงเหลือเพียงตัวเขาเป็นผู้บัญชาการที่ไร้ใต้บังคับบัญชาเท่านั้น
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาไม่อยากพิจารณาเรื่องอื่นใดอีกแล้ว เพียงแค่ต้องการกำจัดหลี่เต้าผู้เป็นต้นเหตุของเรื่องร้ายทั้งหมดนี้
ส่วนเรื่องที่หลี่เต้าสามารถทำให้เขาบาดเจ็บได้นั้น เขาก็คิดออก ไม่ใช่อะไรอื่น เพียงแค่ใช้วิชาลับที่สามารถระเบิดพลังในระยะเวลาสั้นๆ เท่านั้น เพียงแค่ทนผ่านช่วงนั้นไปได้ ชัยชนะก็จะเป็นของเขาในที่สุด
