ยคืน
และในเวลานั้นเอง เสียงหอนของหมาปาสองเสียงก็ดังขึ้น ตามมาด้วยเงาร่างที่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วสองร่าง พวกมันพุ่งมาจากด้านข้างของหุบเขามาหยุดอยู่ไม่ไกลจากทุกคน
“กรร!” หลังจากเสี่ยวเฮยหยุดลงแล้ว มันก็ร้องเสียงต่ำออกมาอย่างอดไม่ได้
“เอาละ” หลี่เต้าลูบหัว ‘หมา’ แล้วชมว่า “พวกเจ้าทั้งสองเก่งมาก”
เสี่ยวเฮยและเสี่ยวไป๋เชิดศีรษะขึ้นอย่างภาคภูมิใจทันที
“หัวหน้า!” ไม่นานเสวี่ยปิงและคนอื่นๆ ก็มาถึงเบื้องหน้าหลี่เต้าพร้อมกับเอ่ยคำทักทาย
“อืม” ในขณะที่หลี่เต้ากำลังตอบรับพวกเสวี่ยปิง เสี่ยวเฮยและเสี่ยวไป๋ก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของพวกเดียวกันจำนวนมาก และยังเห็นจ่าฝูงหมาป่ายักษ์ที่ติดตามเสวี่ยปิงและคนอื่นๆ มาด้วย
“กรรรร!” เสี่ยวเฮยยกหัวขึ้นและขู่เสียงยาวทันที ในชั่วขณะถัดมา จ่าฝูงหมาป่ายักษ์ที่เมื่อครู่ยังทำตัวเย่อหยิ่ง ต่างพากันก้มหัวลง เมื่อเห็นภาพนี้ดวงตาของเสี่ยวเฮยก็เผยแววพึงพอใจ
สำหรับเรื่องนี้หลี่เต้าก็ไม่รู้สึกแปลกใจแต่อย่างใด ไม่ต้องพูดถึงว่าเสี่ยวเฮยและเสี่ยวไป๋นั้นเก่งกาจกว่าพวกจ่าฝูงหมาป่ายักษ์เหล่านี้อยู่แล้ว เลือดวิเศษที่อยู่ในร่างของพวกมันยังมีมากกว่าพวกจ่าฝูงหมาป่ายักษ์หลายเท่า
หากพูดถึงชาติกำเนิด พ่อแม่ของโม่เฉียนและไป๋เฉียนคือจ้าวแห่งนกเหยี่ยวทั่วทั้งหล้า เหยี่ยวไห่ตงชิง เหยี่ยวไห่ตงชิงเป็นสายพันธุ์แปลกในหมู่นกอยู่แล้ว ด้านบนสามารถจับนกอินทรี ด้านล่างสามารถจับหมาป่าได้ ส่วนพ่อแ
