วนผู้ว่าการและเริ่มพิจารณาว่าเมื่อใดจะลงมือจัดการกับสำนักปีศาจเลือด
วันหนึ่ง หลี่เต้าพักผ่อนอยู่ในห้องโถง ขณะที่ด้านข้างมีเหมียวเมี่ยวซินกำลังชงชาอย่างระมัดระวังอยู่ เมื่อเห็นท่าทางเงอะงะของสตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งตระกูลเหมียวคนนี้ หลี่เต้าก็เอ่ยปากอย่างอดไม่ได้
“จริงๆ แล้วเจ้าไม่จำเป็นต้องทำสิ่งเหล่านี้ ข้าทำเองก็ได้”
เหมียวเมี่ยวซินเงยดวงตาคู่งามขึ้นมา กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาอย่างตรงไปตรงมา “นอกจากผู้อาวุโสใหญ่จะให้ข้าดูแลราชันกู่แล้ว ยังให้ข้าเรียนรู้วิธีดูแลท่านผู้ว่าการอย่างท่านด้วย สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งจำเป็นในอนาคต”
หลี่เต้าถึงกับไม่รู้จะพูดอย่างไรดี จากนั้นเขานึกอะไรขึ้นมาได้จึงถามว่า “นี่เป็นของที่จิ๋วเออร์มอบให้เจ้าหรือ?”
“อืม”
“พวกเจ้าสนิทกันดีนี่”
นางเหมือนจะเดาได้ว่าหลี่เต้ากำลังคิดอะไรอยู่จึงกล่าวเสียงเบา “คุณหนูจิ๋วเออร์และคุณหนูทั้งหลายในจวนล้วนดีต่อเมี่ยวซินมาก”
หลังจากมองเหมียวเมี่ยวซินแวบหนึ่ง หลี่เต้าก็เข้าใจได้อย่างรวดเร็ว ด้วยท่าทีเย็นชาไม่แย่งชิงของเหมียวเมี่ยวซิน ใครเล่าจะไปเกลียดนางลง อีกอย่างด้วยนิสัยแบบจิ๋วเออร์แล้วนั้น อาจจะมองไม่ถูกตาแค่สองวันแรก แต่สุดท้ายก็คงชวนมาเล่นด้วยกันอย่างสนุกสนาน
ขณะที่เหมียวเมี่ยวซินชงชาเสร็จ และหลี่เต้ากำลังจะลองชิมนั้น ก็มีร่างหนึ่งรีบร้อนเดินเข้ามาจากนอกห้องโถง
“ท่านผู้ว่าการ มีข่าวสำคัญส่งมาจากเขาหมื่นลี้” ทันทีที่โจวเซิงเ
