ตีของหัวหน้ากองทัพสิบทิศจะลงมาถึง เขาก็ถีบออกไปหนึ่งเท้า
ในชั่วขณะถัดมา หัวหน้ากองทัพสิบทิศทิ้งเงาร่างไว้เบื้องหลังแล้วลอยกระเด็นออกไป เขาพุ่งชนต้นไม้ใหญ่จนหักไปหลายต้น ก่อนจะฝังร่างแน่นอยู่กับต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งที่ต้องใช้คนสองคนโอบจึงจะรอบ หัวหน้ากองทัพสิบทิศตาเหลือกลมหายใจเหลือเพียงเฮือกเดียว แม้จะยังมีสติอยู่บ้าง แต่ก็รู้ตัวว่ากระดูกทั้งหมดด้านหน้าของร่างกายแตกละเอียดแล้ว
ในขณะนั้นในใจเขามีความคิดเพียงอย่างเดียว… ทำไมเจ้าอ้วนไร้ประโยชน์คนนั้นถึงมีหัวหน้าที่แข็งแกร่งเช่นนี้?
ชั่วขณะนั้นทุกคนต่างตะลึงกับภาพตรงหน้า ยืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่อาจตั้งสติได้เป็นเวลานาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในใจของเสิ่นซานนั้นตกตะลึงจนพูดอะไรไม่ออก ผู้แข็งแกร่งที่สามารถจัดการพวกเขาได้อย่างง่ายดายกลับถูกจัดการได้ด้วยเพียงเท้าเดียว แต่ไม่นานเขาก็เต็มไปด้วยความยินดี ผู้เป็นนายของเขาแข็งแกร่งก็เท่ากับว่าเขาแข็งแกร่งด้วย
อีกด้านหนึ่ง เจ้าบ้าตัวน้อยที่ถูกหัวหน้ากองทัพสิบทิศโยนออกไป เมื่อเห็นว่า ‘เหยื่อ’ ของตนถูกคนอื่นจัดการไปแล้ว ก็เลือกที่จะคลุ้มคลั่งใส่หลี่เต้าต่อทันที แต่เพียงชั่วพริบตาเดียวก็ถูกจับคอหนีบไว้ในมือ
เสิ่นซานอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากว่า “ระวังด้วยท่านหัวหน้า เจ้าบ้าตัวน้อยกำลังคลุ้มคลั่งอยู่”
“อย่างนั้นหรือ?” หลี่เต้ายกมันขึ้นมาวางไว้ตรงหน้า และในตอนนี้เจ้าบ้าตัวน้อยก็เห็นใบหน้าของหลี่เต้าเช่นกัน ไม่รู้ว่าเพ
