ราะเหตุใด เจ้าบ้าตัวน้อยที่กำลังคลุ้มคลั่งอยู่นั้น เมื่อมองเห็นได้ชัดเจนแล้ว ดวงตาที่บ้าคลั่งก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ร่างกายสั่นสะท้านโดยไม่รู้ตัว
หลังจากนั้นก็เริ่มดิ้นรนอย่างรุนแรงยิ่งขึ้น แต่ไม่ใช่ต้องการโจมตี ดูเหมือนจะพยายามดิ้นหลุดเพื่อหนีไป พลังงานบนร่างของหลี่เต้าระเบิดออกมา ทันใดนั้นเจ้าบ้าตัวน้อยก็ราวกับถูกฟ้าผ่า กลายเป็นไม่กล้าขยับเขยื้อน
เมื่อเห็นเช่นนั้นเขาจึงเหลือบมองไปยังคนที่เหลือ เมื่อตระกูลอู่และคนของกองทัพสิบทิศที่เหลือสังเกตเห็นสายตาของหลี่เต้า แต่ละคนก็มีสีหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว หัวหน้ากองทัพสิบทิศระดับกึ่งปรมาจารย์ถูกเตะตายด้วยเท้าเดียว พวกเขาเหล่านี้ก็ไม่ได้เป็นเพียงแค่แกะที่รอถูกเชือดหรอกหรือ
หลี่เต้ามองดูทุกคนแล้วเอ่ยปากว่า “ส่งราชันกู่เกราะทองมาเถอะ”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ตระกูลอู่และคนของกองทัพสิบทิศต่างงุนงงไปหมด สายตามองไปที่เจ้าบ้าตัวน้อยในมือของหลี่เต้าโดยไม่รู้ตัว ราชันกู่เกราะทองนั่นอยู่ในมือของเขาชัดๆ จะให้พวกเขาเอาอะไรมาส่ง
ขณะที่หลี่เต้ากำลังพิจารณาว่าจะทำอย่างไรให้คนเหล่านี้เปิดปาก เสียงของเสิ่นซานก็ดังขึ้นจากด้านข้าง “หัวหน้า ท่านมาหาราชันกู่เกราะทองหรือ?”
“เจ้ารู้ว่ามันอยู่ที่ไหน?”
“เอ่อ…” เสิ่นซานมองไปที่เจ้าบ้าตัวน้อยแล้วเอ่ยอย่างเก้อเขิน “ราชันกู่เกราะทองที่ท่านพูดถึง ถูกเจ้าบ้าตัวน้อยกินไปแล้ว”
“กินไปแล้วหรือ?” หลี่เต้าพลันชะงักงัน สายตาจับจ้
