กองทัพสิบทิศทันที
“รนหาที่ตายอีกคน!” หัวหน้ากองทัพสิบทิศรวบรวมพลังปราณแท้แล้วปล่อยพลังระดับกึ่งปรมาจารย์ออกมา พร้อมฟันดาบเข้าใส่สวีหู่
“อ้าก!” เมื่อเผชิญหน้ากับดาบนี้ สวีหู่คำรามอย่างดุดัน ไม่หวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย พุ่งเข้าไปรับการโจมตี ในชั่วพริบตาเงาเสือดุร้ายปะทะกับพลังดาบ ทำให้อากาศโดยรอบสั่นสะเทือน
แม้พลังของสวีหู่จะเพิ่มขึ้นไม่น้อยหลังจากผ่านการต่อสู้อันยาวนานในเขาหมื่นลี้ แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นที่จะรับมือกับผู้มีพลังระดับกึ่งปรมาจารย์ได้เพียงลำพัง พลังดาบทะลุผ่านเงาเสือและฟันลงบนร่างของเขา ทำให้ร่างอันใหญ่โตนั้นลอยกระเด็นออกไป
ร่างของสวีหู่ลอยไปตกอยู่ข้างตัวเสิ่นซาน บนหน้าอกมีรอยดาบยาวลึกจนเห็นกระดูกอย่างชัดเจน หากไม่ใช่เพราะร่างกายของสวีหู่มีพรสวรรค์พิเศษ ดาบเดียวนี้อาจคร่าชีวิตเขาไปแล้ว
“เจ้าบ้าน้อย…”
“อย่าขยับ!” ขณะที่สวีหู่พยายามดิ้นรนลุกขึ้น เขาก็พบว่าเหล่ากุ่ยปรากฏตัวอยู่ข้างตัวทั้งสองคนโดยไม่รู้ว่ามาตั้งแต่เมื่อไร เหล่ากุ่ยกดร่างสวีหู่ที่กำลังดิ้นรนไว้แล้วหยิบผงยาบางอย่างออกมาโรยลงบนบาดแผล
ที่ด้านข้าง เสิ่นซานเช็ดเลือดที่มุมปาก พยายามฝืนร่างกายให้ขยับแล้วถามด้วยใบหน้าไม่สู้ดีว่า “เหล่ากุ่ย… ตอนนี้เราจะทำอย่างไรดี? มีวิธีอะไรบ้างไหม?”
เหล่ากุ่ยมองไปยังกลุ่มคนฝั่งตรงข้ามแล้วพูดอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “ฝั่งนั้นมีกลุ่มผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนอยู่ ข้าว่าเจ้าคอยปกป้องตาแก่อย่างข้าที่เพ
