บทที่ 353 กลุ่มห้าคนในอดีต
ภายใต้การนำทางของเสือยักษ์ พวกเขาฝ่าคลื่นสัตว์มาได้อย่างรวดเร็ว เมื่อมองเห็นว่ากลุ่มคนที่ไล่ล่าพวกเขาอยู่ด้านหลังค่อยๆ ห่างออกไป คนสวมหน้ากากก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาตบเสือยักษ์แล้วพูดว่า “เจ้าเสือ พวกเราสลัดพวกมันได้แล้ว ถึงเวลากลับไปแล้ว”
“โฮก!” เสือยักษ์หันหัวพุ่งไปอีกทิศทางหนึ่งทันที
หนึ่งชั่วยามต่อมา คนสวมหน้ากากและเสือยักษ์ก็มาถึงหน้าผาแห่งหนึ่ง เชิงหน้าผามีถ้ำหินลึกมืดอยู่
“ในที่สุดก็มาถึงแล้ว” เมื่อเห็นถ้ำหินคนสวมหน้ากากก็มองไปข้างหลังอีกครั้ง แล้วมองสิ่งของในอ้อมแขนตนเองก่อนจะถอนหายใจด้วยความโล่งอก จากนั้นก็ดึงผ้าปิดหน้าสีดำออก ใบหน้าอวบขาวปรากฏออกมา
หากหลี่เต้าอยู่ที่นี่ในเวลานี้ เขาต้องจำเจ้าของใบหน้านี้ได้อย่างแน่นอน เพราะนี่คือ เสิ่นซาน ผู้ที่เคยแยกทางกับเขาที่เมืองจ่างผิงในอดีต
เสิ่นซานกระโดดลงจากเสือยักษ์ถือของในมือเดินตรงไปยังถ้ำ เพิ่งจะมาถึงปากถ้ำเสียงทุ้มต่ำก็ดังขึ้นอย่างกะทันหันในความมืดสลัว “เจ้ากลับมาแล้วหรือ?”
เสียงที่จู่ๆ ก็ดังขึ้นนี้ทำให้เสิ่นซานสะดุ้ง เมื่อมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเป็นผู้ใด สีหน้าของเขาก็ดำทะมึนทันที “ข้าบอกเจ้าว่าให้เป็นเสือ เจ้าเลยออกมาพูดดีไม่ได้หรือไร”
พร้อมกับเสียงตอบรับ เงาร่างตะคุ่มๆ นั้นก็เดินออกมาจากในความมืด เงานั้นใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดก็เห็นชายร่างใหญ่ที่มีความสูงเกือบเก้าฉื่อ ทั้งร่างเต็มไปด้วยก
