ผู้ว่าการ”
“เป็นไปไม่ได้ พี่น้องตระกูลอู่จะพ่ายแพ้ให้แก่เจ้าได้อย่างไร!” เมื่อเห็นหลี่เต้าปรากฏตัว ใบหน้าของเหมียวอี้ก็แสดงความไม่อยากเชื่อออกมา
เหมียวหรงกล่าวว่า “น้องสาม ยอมรับความจริงเถอะ เจ้าแพ้แล้ว”
“แพ้งั้นหรือ?” เมื่อได้สติกลับคืนมา เหมียวอี้ก็จมอยู่ในความเงียบ ทันใดนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้น ดวงตาทั้งสองเต็มไปด้วยแววคลุ้มคลั่ง “ข้าจะไม่แพ้ ข้าไม่มีทางแพ้! ข้าจะพาพวกเจ้าไปตายด้วยกัน!”
เหมียวอี้ทอดสายตาไปที่ราชันกู่งสายฟ้า มือของเขาพลันทำท่ามือขึ้นมาชุดหนึ่ง ในชั่วขณะถัดมาดวงตาของราชันกู่งสายฟ้าก็เบิกค้าง ตกอยู่ในสภาวะไร้สติเหมือนกับสภาพของราชันกู่หยกขาวตอนที่ถูกควบคุมก่อนหน้านี้ จากนั้นกระแสไฟฟ้าอันรุนแรงก็ถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างของมัน
เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายบนร่างของราชันกู่งสายฟ้า สีหน้าของเหมียวหรงก็เปลี่ยนไปทันที “ไม่ดีแล้ว! เขากำลังจะควบคุมราชันกู่ให้ระเบิดตัวเอง”
“ฮ่าๆ ตายไปด้วยกันเถอะ!”
เหมียวอี้เพิ่งจะหัวเราะออกมา แต่ทันใดนั้นเองก็ได้มีเงาร่างหนึ่งปรากฏตัวต่อหน้าเขา แล้วเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นข้างหู “คราวหน้าถ้าจะลงมือ ก็อย่าส่งเสียงดังนัก”
เมื่อเสียงนั้นจบลง เหมียวอี้พลันรู้สึกว่ามีมือหนึ่งบีบอยู่ที่ลำคอของตน
กร้อบ!
เหมียวอี้ทั้งร่างสิ้นสติไป พร้อมกับการตายของเหมียวอี้ ราชันกู่งสายฟ้าก็ได้สติกลับคืนมาจากการถูกควบคุม มันไม่อยากตายเปล่าจึงหยุดการระเบิดตัวเองทันที
ในขณะเดียวกั
