หนังทั่วร่างของอู่เซิ่งก็เริ่มปริแตกออกเป็นทางยาว
เมื่อเห็นเช่นนั้น หลี่เต้าจึงหยุดมือและคลายมืออีกข้างที่จับอู่เซิ่งไว้ออก
“พี่ชาย!”
อู่เหยียนที่เพิ่งได้สติกลับคืนมารีบวิ่งเข้าไปประคองข้างกายอู่เซิ่งในทันที
เมื่อเห็นอู่เซิ่งที่แทบจะกลายเป็นลูกกลมๆ เขาก็อดไม่ได้ที่จะยื่นมือออกไปแตะดู
“อย่า!” อู่เซิ่งเพิ่งจะร้องห้ามออกมาได้คำเดียวแต่ก็สายเกินไปเสียแล้ว
มือของอู่เหยียนเปรียบเสมือนฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้อูฐล้มได้มอบการโจมตีครั้งสุดท้ายให้แก่อู่เซิ่ง
ตูม! ชั่วพริบตาถัดมาเลือดเนื้อพลันแตกกระจายออกไปทุกทิศทาง กระเด็นใส่หน้าของอู่เหยียนจนเต็มไปด้วยคราบเลือด
“พี่ชายข้า…”
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัวนี้ ทำใหอู่เหยียนถึงกับชะงักไป จิตใจเคว้งคว้างเหม่อลอย ในขณะเดียวกันหลี่เต้าก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ
[สังหารศัตรูหนึ่งคน ได้รับคุณสมบัติ 781.53]
หากพิจารณาจากประสบการณ์ที่ผ่านมา เมื่อคุณสมบัติถึงแปดร้อย แสดงว่าพลังก็จะอยู่ในระดับปรมาจารย์ขั้นปลายแล้ว
อู่เซิ่งที่มีพลังระดับปรมาจารย์ขั้นกลางสามารถมอบคุณสมบัติให้เขาได้มากขนาดนี้ อีกฝ่ายคงจะใกล้ถึงระดับปรมาจารย์ขั้นปลายแล้ว
ทันใดนั้นเสียงกรีดร้องที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นก็ดังขึ้น
อู่เหยียนฟื้นคืนสติจากความตายของอู่เซิ่ง ดวงตาทั้งสองข้างของเขากลายเป็นสีแดงฉาน และเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้นที่น่าสะพรึงกลัว
ภายใต้อิทธิพลของความโกรธ ร่างของเขาดู
