พร้อมกับการปะทะกันของจิตสังหารสองสาย ภาพประหลาดได้ปรากฏขึ้น
พี่น้องตระกูลอู่มีรูปร่างสูงใหญ่น่าเกรงขาม หน้าตาดุดันน่ากลัว แต่จิตสังหารของพวกเขาที่ปลดปล่อยออกมากลับหดตัวเป็นก้อนเล็กๆ ดูน่าสงสารอย่างยิ่ง
ในทางกลับกัน หลี่เต้ามีใบหน้าสงบนิ่งดวงตาเย็นชาดุจสายน้ำ แต่จิตสังหารที่แผ่ออกมาจากร่างกายกลับพุ่งตรงสู่ท้องฟ้า เกือบจะย้อมท้องฟ้าให้กลายเป็นสีแดง
ชั่วขณะนั้น สีหน้าของพี่น้องตระกูลอู่ก็เปลี่ยนเป็นไม่สู้ดีนัก ดวงตาของทั้งคู่มองไปที่หลี่เต้าอย่างหนักอึ้ง
พวกเขาคิดว่าตัวเองฆ่าคนมานับไม่ถ้วน จิตสังหารในร่างนั้นน่ากลัวพอแล้ว
แต่เมื่อเทียบกับคนตรงหน้า พวกเขาพบว่าตัวเองเป็นเพียงมดเทียบช้าง หากไม่มีชีวิตคนหลายหมื่นติดมือ ก็ไม่มีทางบ่มเพาะจิตสังหารที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ได้
“เจ้าหนุ่ม เจ้าเป็นใครกันแน่!” อู่เซิ่งขมวดคิ้วถาม
เมื่อเผชิญกับคำถามเหล่านี้ หลี่เต้าไม่มีท่าทีจะตอบเลยแม้แต่น้อย ในชั่วพริบตาถัดมาเขาหายไปจากที่เดิม และเมื่อปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งเขาก็ได้มาอยู่ตรงหน้าพี่น้องตระกูลอู่แล้ว พร้อมกับฟาดฝ่ามือทั้งสองออกไป
เมื่อเห็นดังนั้น พี่น้องตระกูลอู่จึงรีบยกมือขึ้นมาป้องกันทันที แต่เมื่อพวกเขาสัมผัสกับฝ่ามือคู่นั้นของหลี่เต้า ทันใดนั้นสีหน้าของทั้งสองคนก็เปลี่ยนไป
ทั้งสองคนถูกผลักให้ลื่นไถลไปตามพื้น ถอยหลังไปหลายสิบจั้งก่อนจะหยุดลงได้อย่างยากเย็น ยังทิ้งร่องรอยลึกสองสายไว้บนพื้นอย่างเห็นไ
