ภายใต้คำสั่งของพี่น้องตระกูลอู่ ลูกน้องที่พวกเขานำมาก็รุดเข้ามาในเรือนบรรพบุรุษอย่างรวดเร็ว
แต่คนเหล่านี้ไม่ได้ลงมือทันที พวกเขาล้อมชาวบ้านเมฆาไว้ก่อน
เมื่อนึกถึงคำพูดที่เหมียวหรงเคยกล่าวไว้ หลี่เต้าก็กวาดตามองผู้คนตรงหน้าแล้วเอ่ยถาม “มีใครรู้บ้างว่ากองทัพสิบทิศนี้มีที่มาอย่างไร?”
เหมียวจ้านตอบคำถามนั้น “ท่านผู้ว่าการ ความจริงแล้วกองทัพสิบทิศคือกลุ่มโจรภูเขาที่ซ่อนตัวอยู่ในเขาหมื่นลี้ แต่เนื่องจากมีกำลังพลจำนวนมากชอบเผาฆ่าปล้นสะดมจึงถูกขนานนามว่าเป็นกองทัพกบฏ”
“กองทัพสิบทิศมีทั้งหมดสิบกองกำลัง พี่น้องตระกูลอู่ที่อยู่ตรงหน้านี้เป็นหนึ่งในนั้น พวกเขาทำความชั่วทุกอย่างชอบดื่มเลือดกินเนื้อคน อีกทั้งยังมีพลังมหาศาล”
“พี่น้องทั้งสองมีวรยุทธ์ระดับปรมาจารย์ขั้นกลางเป็นอย่างน้อย และด้วยพรสวรรค์พิเศษของพวกเขาในการต่อสู้แบบเดี่ยวยังสามารถต้านทานผู้ฝึกยุทธ์ระดับปรมาจารย์ขั้นปลายได้”
“หากพี่น้องสองคนนี้ร่วมมือกัน มีข่าวลือว่าสามารถต่อสู้กับยอดฝีมือระดับปรมาจารย์ขั้นสูงสุดได้”
พรสวรรค์ที่โดดเด่น? สามารถต่อสู้กับระดับปรมาจารย์ขั้นสูงสุด?
ในดวงตาของหลี่เต้ามีประกายความสนใจวาบผ่านทันที โดยเฉพาะเมื่อเห็นร่างกายกำยำของทั้งสองคนแล้วแม้แต่เขาเองก็อดที่จะถอนหายใจด้วยความชื่นชมไม่ได้ว่าเป็นคนที่มีแววดี
ในความทรงจำของเขาคงมีเพียงสวีหูเท่านั้นที่อาจเหนือกว่าสองคนนี้ในเรื่องพรสวรรค์ทางร่างกาย
เมื่อนึกถึงสวี
