วันต่อมา หน้าประตูใหญ่หมู่บ้านเมฆา
หลี่เต้าสวมชุดลำลองสีดำชุดใหม่ที่เหมียวหรงเตรียมไว้ให้ ในตอนนี้ราชันกู่หยกขาวได้กลับมาอยู่ในตำแหน่งเดิมของมัน นอนนิ่งอยู่บนไหล่ของหลี่เต้า ในเวลาเดียวกันที่ด้านหลังทางขวาของเขา เหมียวเมี่ยวซินที่สวมผ้าคลุมหน้าสีดำแบกห่อเล็กๆ ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น
หลังจากสำรวจราชันกู่หยกขาวและมองไปที่สตรีศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลเหมียวที่อยู่ด้านหลัง หลี่เต้าไม่คิดว่าตัวเองเพียงแค่มาเยือนครั้งเดียว ก็จะได้ราชันกู่และสตรีศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลเหมียวมาเช่นนี้
แต่เขาก็ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ เพราะทั้งสองไม่ใช่ภาระแต่เป็นสิ่งที่มีประโยชน์ต่อเขา ไม่ต้องพูดถึงราชันกู่หยกขาวเลย หลังจากมันแปลงร่างแล้ว แม้ว่าจะไม่มีปรมาจารย์กู่คอยช่วยทำให้ไม่สามารถแสดงพลังระดับมหาราชาปรมาจารย์ที่แท้จริงได้ แต่ก็ยังมีพลังระดับปรมาจารย์ขั้นสูงสุด
ส่วนเหมียวเมี่ยวซินก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึง นางเป็นอัจฉริยะรุ่นใหม่ของตระกูลเหมียว เป็นปรมาจารย์ระดับเจ็ด มีพลังระดับปรมาจารย์และมีศักยภาพไร้ขีดจำกัดในอนาคต ปัจจุบันสิ่งที่จวนผู้ว่าการของเขาขาดก็คือกำลังรบระดับสูงเหล่านี้
ด้วยความช่วยเหลือของพวกเขา การวางแผนสำหรับดินแดนทางใต้ก็จะสามารถเร่งความคืบหน้าได้ และที่สำคัญที่สุดคือ เมื่อมีทั้งสองอยู่ เขาก็สามารถติดต่อกับหมู่บ้านเมฆาและใช้กำลังของตระกูลเหมียวในเขาหมื่นลี้ได้
เหมียวหรงมองไปยังทั้งสองคนก่อนจะเอ่ยปากว่า “เมี่