นานหลังจากนั้น ภายใต้การแจ้งของเหมียวจ้าน ปรมาจารย์กู่ระดับสี่ขึ้นไปทั้งหมดของหมู่บ้านเมฆาก็มารวมตัวกันที่หน้าประตูใหญ่ของหมู่บ้าน
เหมียวหรงมองดูพวกเขาแวบหนึ่งแล้วออกคำสั่งว่า “ให้หนึ่งในสามของคนอยู่เฝ้าหมู่บ้านเมฆา ส่วนที่เหลือสองในสามให้ตามข้าและท่านผู้ว่าการไปยังหมู่บ้านสายลม”
หลังจากจัดเตรียมคนเรียบร้อยแล้ว ภายใต้การนำของเหมียวหรง กลุ่มคนก็เริ่มมุ่งหน้าไปยังตำแหน่งที่ตั้งของหมู่บ้านสายลม ระหว่างทางเหมียวหรงสวดมนต์ภาวนาอยู่ในใจตลอดเวลา หากเป็นในอดีตเมื่อได้ยินว่าตระกูลอู่โจมตีหมู่บ้านเหมียวเขาคงไม่สนใจมากนัก เพราะเดิมทีในสายตาของคนตระกูลเหมียวตระกูลอู่ก็เป็นเพียงแค่หนูที่คอยหลบๆ ซ่อนๆ เท่านั้น
แต่เหตุการณ์ที่เขาไป่เหลี่ยนได้ทำให้เขาเข้าใจแล้วว่า ตระกูลอู่ไม่ใช่ตระกูลอู่ในอดีตอีกต่อไปแล้ว เนื่องจากระยะห่างระหว่างหมู่บ้านสายลมกับหมู่บ้านเมฆาไม่ได้ไกลมากนัก เพียงแค่ครึ่งชั่วยามคณะของพวกเขาก็มาถึงที่ตั้งของหมู่บ้านสายลม
เมื่อมาถึงหน้าประตูใหญ่ของหมู่บ้านสายลม ภาพตรงหน้าก็ทำให้ผู้คนจากหมู่บ้านเมฆาพากันเงียบงัน
