หลังจากนั้นทั้งสองเดินไปอีกระยะหนึ่งก็แยกย้ายกันไป มองดูเงาร่างของเหมียวโฮ่วที่พาคนของเขาค่อยๆ หายลับไป สีหน้าที่เคยสงบนิ่งของเหมียวอี้บัดนี้ปรากฏแววครุ่นคิดขึ้นมา
ทั้งคนจมอยู่ในความเงียบไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ หลังจากเงียบไปครู่หนึ่งสายตาของเขาค่อยๆ มั่นคงขึ้น จากนั้นก็โบกมือเรียกลูกน้องคนหนึ่งที่อยู่ข้างตัวแล้วเอ่ยว่า
“ส่งคนไปแจ้งพวกเขา แผนการมีการเปลี่ยนแปลงใหม่ สามารถดำเนินการได้ตามปกติแล้ว”
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพียงชั่วพริบตาห้าวันก็ผ่านไปแล้ว ดูเหมือนว่าเพราะความรู้สึกผิดที่มีต่อหลี่เต้า หมู่บ้านเมฆาจึงไม่ได้รู้สึกเสียใจกับเรื่องการแยกตระกูล แต่กลับต้อนรับหลี่เต้าด้วยประเพณีคนตระกูลเหมียวที่เต็มไปด้วยความกระตือรือร้นตลอดห้าวัน
คืนของวันที่ห้า คนตระกูลเหมียวจัดงานเลี้ยงรอบกองไฟที่ลานโล่งแห่งหนึ่งในหมู่บ้านเมฆา
รอบกองไฟขนาดใหญ่ตรงกลาง หนุ่มสาวหน้าตาดีมากมายจากหมู่บ้านเมฆากำลังร้องรำทำเพลง ผู้คนจากหมู่บ้านเมฆาที่เหลือล้อมรอบกลุ่มคนเหล่านี้เป็นวงกลม พวกเขากำลังกินเนื้อและดื่มสุราอย่างสนุกสนาน
ไม่ไกลออกไปบนแท่นหินแห่งหนึ่ง เหมียวหรงและหลี่เต้านั่งขัดสมาธิบนพรมสีแดง ระหว่างทั้งสองมีโต๊ะตัวหนึ่ง บนนั้นวางเนื้อและสุราอย่างเป็นระเบียบ
หลี่เต้ายยกจอกสุราขึ้น พอเขาดื่มสุราจนหมดแล้ว ไม่นานมือขาวบริสุทธิ์ข้างหนึ่งก็ยื่นมาจากด้านหลังของเขา ใช้เหยือกสุราเติมจอกให้เต็ม เมื่อมองด้วยหางตา
