ี้ทุกคนครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วรู้สึกว่ามีเหตุผลอยู่บ้าง สิ่งที่สำคัญที่สุดคือหากท่านผู้ว่าการคนนั้นช่วยชีวิตผู้อาวุโสและราชันกู่ไว้จริง การเรียกร้องเช่นนี้ก็สมเหตุสมผล
ในขณะที่ทุกคนกำลังลังเลก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นจากฝูงชนอีกครั้ง “ผู้ที่เห็นด้วยกับการเข้าร่วมจวนผู้ว่าการ ยกมือขึ้น!” เมื่อเสียงนั้นพูดจบ มือคู่หนึ่งก็ชูขึ้นอย่างเด่นชัดจากในฝูงชน เมื่อมีคนแรก คนที่สองย่อมตามมาอย่างรวดเร็ว จนในที่สุดก็มีคนยกมือมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่นานก็มีคนมากกว่าแปดส่วนยกมือขึ้น ส่วนที่เหลืออีกสองส่วนก็อาจจะยังลังเลอยู่
เมื่อเห็นดังนั้นเหมียวหรงก็พยักหน้า ในใจรู้สึกโล่งอกไปบ้าง หากคนส่วนใหญ่ในตระกูลคัดค้านเกรงว่าเขาคงต้องเป็นผู้นำเผด็จการสักครั้ง ขณะนั้นเองในฝูงชน เหมียวอวี่ชูมือขึ้นพลางมองไปทางเหมียวหงที่อยู่ข้างกายด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ “ท่านอา ความคิดของข้าเป็นอย่างไรบ้าง?”
เหมียวหงหัวเราะอย่างอดไม่ได้ “ดูเหมือนเจ้าเด็กคนนี้จะฉลาดขึ้นจริงๆ”
เหมียวอวี่ยิ้มอย่างมีความสุข “แน่นอนอยู่แล้ว” ทันใดนั้นเองเสียงที่ขัดกับสถานการณ์ก็ดังขึ้นจากด้านหลังของฝูงชน
“วันนี้หมู่บ้านเมฆาของพวกเจ้าคึกคักดีจริงๆ นี่มีเรื่องมงคลอะไรหรือ?”
ไม่นานนักฝูงชนนอกห้องโถงใหญ่ก็แยกออกเป็นทางเดิน จากนั้นภายใต้การนำของชายชราสองคน กลุ่มคนที่สวมชุดตระกูลเหมียวเช่นกันก็เดินเข้ามาในห้องโถงใหญ่ เมื่อเหมียวหรงเห็นชายชราทั้งสองคนเขาก็เอ่ยขึ้น “น้อง
