ลอบสังหารไปแล้ว พวกมันบังอาจขึ้นเรื่อยๆ เจ้าต้องระวัง…”
เจียงเสวียนเหนียนยังคงถือหม้อเล็กไว้ในมือ คางคกวิเศษฟ้าดินเป็นสมบัติล้ำค่าของฟ้าดิน เขาไม่กล้าปล่อยมันไปแม้แต่อึดใจเดียว
ได้ฟังคำของพระราชบิดา เจียงเสวียนเหนียนก็ถอนหายใจและกล่าวว่า
“เสด็จพ่อ ชะตากรรมของสกุลเจียงถูกกำหนดไว้แล้ว ต่อให้กระหม่อมระวังแล้วจะเกิดประโยชน์ใด”
นับแต่ครองราชย์ เขาก็พบว่ามีหลายสิ่งที่หาใช่เรื่องที่โอรสสวรรค์จะตัดสินใจอีกต่อไป
ทุกสิ่งเริ่มขึ้นนับแต่เจียงฉือยอมใหอันฉางและหยางเจิงต่อสู้กัน
ขุมอำนาจของทั้งสองฝ่ายอ้างเรื่องการต่อสู้กันเพื่อกำจัดคนสนิทของโอรสสวรรค์
ตระกูลหยางควบคุมด้านการปกป้องเมือง อันฉางได้รับการคุ้มครองจากผู้แข็งแกร่งลึกลับ ตระกูลหยางจึงไมอาจแตะต้องเขาได้
โอรสสวรรค์จึงตกอยู่ในภาวะขี่หลังเสือยากจะลงมา เมื่อตระหนักว่าขุมอำนาจทั้งสองฝ่ายล้วนสามารถพรากชีวิตตน
เขาจึงไม่กล้าปลดอันฉางและหยางเจิงออกไปโดยง่าย
หลังการรบครานั้น สถานการณ์ในซุนเทียนก็กลับตาลปัตร คล้ายว่าอันฉางและหยางเจิงจะบรรลุข้อตกลงบางประการกันโดยปริยาย
แม้ภายนอกจะยังต่อสู้กันอยู่ แต่แท้จริงแล้วพวกเขากำลังลอบสังหารองครักษ์ชุดขาวเรื่อยมา เพื่อทำให้กำลังของโอรสสวรรค์อ่อนด้อยลง
เมื่อสองปีก่อน โอรสสวรรค์ถูกลอบสังหารโดยยอดฝีมือลึกลับ คนผู้นั้นไม่ได้สังหารเขา เพียงแต่ทำให้เขาบาดเจ็บสาหัส
บีบให้โอรสสวรรค์ต้องสละราชสมบัติ ในช่วงถ่ายโอนอำนาจ โ
