บทที่ 337 การเปลี่ยนแปลงของราชันกู่
เหมียวอวี่มองปฏิกิริยาของเหล่าผู้อาวุโสรอบข้างด้วยสีหน้างุนงง เขาหันไปถามเสียงเบาว่า “ท่านอา เกิดอะไรขึ้นหรือ?”
เหมียวหงจึงอธิบายเรื่องราวให้ฟังคร่าว ๆ
หลังจากได้ฟังคำอธิบายของเหมียวหง เหมียวอวี่ก็เข้าใจเหตุผลทั้งหมด
ที่แท้ ด้วยเหตุผลพิเศษบางประการ เมื่อกู่ถูกปรมาจารย์กู่เลี้ยงดูจนถึงระดับราชันกู่แล้ว อายุขัยของมันจะยาวนานกว่าปรมาจารย์กู่ในระดับเดียวกันมาก
จึงเกิดปรากฏการณ์ที่คนตายแต่กู่ยังมีชีวิตอยู่
ราชันกู่ที่ตระกูลเหมียวของพวกเขากล่าวถึง ล้วนมาจากปรมาจารย์กู่ระดับมหาราชาปรมาจารย์ที่ล่วงลับไปแล้วทั้งสิ้น
โดยทั่วไป เมื่อปรมาจารย์กู่บรรลุถึงระดับมหาราชาปรมาจารย์ หากต้องการแสดงพลังที่แท้จริงของระดับมหาราชาปรมาจารย์ ก็จำเป็นต้องอาศัยความร่วมมือระหว่างปรมาจารย์กู่และราชันกู่
และเมื่อปรมาจารย์กู่เสียชีวิต ราชันกู่ที่เหลืออยู่เพียงลำพัง เนื่องจากไม่มีการช่วยเหลือจากปรมาจารย์กู่แล้ว พลังของมันจะลดลงทุกครั้งที่ใช้ ทว่าสามารถฟื้นฟูได้อย่างช้า ๆ ด้วยตัวเอง
ดังนั้น ราชันกู่จึงมักอยู่ในสภาวะหลับใหลที่แทบไม่มีการใช้พลังงาน และจะตื่นขึ้นเฉพาะเมื่อจำเป็นต้องให้กำเนิดตัวอ่อนราชันกู่เท่านั้น จากนั้น มันก็จะกลับไปหลับใหลเพื่อฟื้นฟูสภาพที่อ่อนแอของตน
ตอนนี้ราชันกู่หยกขาว
