รโจมตีครั้งนี้ต้องร้ายกาจกว่าครั้งก่อนอย่างแน่นอน
หลี่เต้าถอยหลังหนึ่งก้าวเพื่อหลบหลีกเส้นใยผลึกน้ำแข็งเหล่านี้
แต่ภาพที่น่าตกใจได้ปรากฏขึ้นตามมาอย่างรวดเร็ว
เพราะเมื่อเส้นใยพวกนั้นกระทบกับพื้น มันก็เด้งกลับมาโจมตีเขาอีกครั้ง
เมื่อเห็นดังนั้น หลี่เต้าก็รวบรวมพลังปราณโลหิตไว้ที่ฝ่ามือ แล้วยื่นมือไปคว้าเส้นใยผลึกน้ำแข็ง
การคว้าครั้งนี้ เขาสัมผัสได้ว่าเส้นใยทั้งหลายบาดผิวของเขาในทันที ตามมาด้วยความรู้สึกเย็นยะเยือกที่แนบติดกับแขนของเขา
เมื่อรู้สึกถึงกระแสความเย็นที่ไหลมาตามเส้นใยไม่ขาดสาย หลี่เต้าขมวดคิ้วเล็กน้อย
“แตกออก!”
ภายใต้การควบคุมของเขา กล้ามเนื้อพลันสั่นสะเทือน ตามมาด้วยเส้นใยผลึกน้ำแข็งที่แตกกระจายออกเป็นชิ้น ๆ
เมื่อเขามองดูที่ฝ่ามือ ก็เห็นบาดแผลเล็ก ๆ จำนวนมากมายปรากฏขึ้นบนนั้น
นอกจากนี้ เขายังรู้สึกได้ถึงกระแสความเย็นที่รุกรานเข้าสู่ร่างกายของเขาผ่านบาดแผลอย่างไม่ขาดสาย เพียงแค่สัมผัสชั่วครู่ เขาก็พบว่าเนื้อบางส่วนที่ฝ่ามือได้ตายไปแล้วภายใต้พลังนี้
หลี่เต้ามองไปที่ราชันกู่หยกขาวแล้วคิดในใจ นี่น่าจะเป็นพลังที่แท้จริงของราชันกู่ สภาพก่อนหน้านี้นอกจากทนทานต่อการถูกทุบตีแล้วก็แทบไม่มีพลังอะไรเลย
เมื่อเห็นว่าการโจมตีครั้งแรกไม่สำเร็จ อู๋คุนก็ควบคุมราชันกู่หยกขาวอีกค
