ย่างไม่ลังเล
แต่เมื่อกู่ประจำตัวปรากฏออกมา ภายใต้พลังการกดทับจากปราณโลหิตของหลี่เต้า พวกมันก็ขดตัวเหมือนก่อนหน้านี้เช่นกัน หลังจากรับกู่ประจำตัวทั้งสองมาแล้ว อู่คุนก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย หยิบกู่ประจำตัวของเขาออกมาอย่างเด็ดขาด
หลังจากอู่คุนทำท่าวาดมือ เลือดจากหัวใจหนึ่งหยดก็ตกลงบนกู่ประจำตัวของเขา ในชั่วขณะถัดมาเขารู้สึกว่าตนเองและกู่ประจำตัวมีความเชื่อมโยงเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งสาย จิตสำนึกทั้งหมดของเขาราวกับว่ามีบางส่วนหลอมรวมเข้ากับกู่ประจำตัว
เนื่องจากได้ผูกจิตสำนึกไว้กับกู่ประจำตัว เขาจึงรับรู้ถึงกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวที่อยู่บนตัวของหลี่เต้า ทันใดนั้นเขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมกู่ประจำตัวถึงได้ตกอยู่ในสภาพเช่นนั้น
นี่เป็นความแตกต่างของระดับสายเลือดอย่างสิ้นเชิง หนึ่งคือระดับสูงสุด อีกหนึ่งคือระดับต่ำสุด นั่นเป็นกลิ่นอายที่ทำให้เขาหวาดกลัวตั้งแต่ก้นบึ้ง
ภายใต้กลิ่นอายนี้ เนื่องด้วยความรู้สึกตามสัญชาตญาณของร่างกาย อู่คุนรู้สึกว่าจิตสำนึกของเขาที่อาศัยอยู่บนกู่เริ่มเข้าสู่สภาวะหลงใหล แต่เขาก็บังคับตัวเองให้ตื่นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เขาไม่ต้องการตายอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวที่นี่
ภายใต้การควบคุมของอู่คุน กู่ประจำตัวของเขาบังคับให้ตัวเองเคลื่อนไหว สิ่งแรกที่มันทำคือกลืนกู่ประจำตัวของอู่ซินและอู่สิงทั้งสองคนเข้าไป หลังจากกลืนกู่ประจำตัวของทั้งสองคนแล้ว พลังของกู่ประจำตัวก็เพิ่มพูนขึ้นจนทำให้มันสามารถ
