อ้าปากออก
ตามมาด้วยเส้นใยสีขาวที่แทบจะโปร่งใสนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาแผ่คลุมไปยังพวกกู่สีดำทั้งหลาย เส้นใยสีขาวแต่ละเส้นสามารถแทงทะลุกู่สีดำได้อย่างแม่นยำ
เพียงแค่กระบวนท่าเดียวนี้ กู่สีดำทั้งหมดก็ถูกมันปราบลงได้ เมื่อเห็นภาพนี้คนตระกูลเหมียวทั้งหลายต่างเผยรอยยิ้มออกมา แต่ยังเร็วเกินไปที่พวกเขาจะดีใจ
พวกเขาเห็นว่าหลังจากกู่สีดำถูกแทงทะลุ ปลายเส้นใยสีขาวที่ราชันกู่หยกขาวยิงออกไปกลับถูกย้อมเป็นสีดำและยังกำลังแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นภาพนี้ เหมียวหรงพลันรู้สึกไม่สบายใจอดตะโกนขึ้นไม่ได้ว่า “ราชันกู่ระวัง!”
ในตอนนั้นเอง ราชันกู่หยกขาวดูเหมือนจะรู้สึกถึงบางสิ่ง จึงรีบดึงเส้นใยที่ยิงออกไปกลับคืนมาทันที แต่ในขณะที่ดึงเส้นใยกลับคืน สารสีดำเหล่านั้นก็ถูกดูดเข้าไปในร่างของมันด้วย
เห็นเพียงว่าภายในร่างของราชันกู่หยกขาวที่เดิมทีบริสุทธิ์ดังหยกขาว จู่ๆ ก็ปรากฏรอยดำขึ้นมา เมื่อเห็นเช่นนี้ เหมียวหรงก็จ้องมองไปยังอู่คุนที่อยู่ไม่ไกลด้วยสายตาเย็นชา “อู่คุน เจ้าทำอะไรกับราชันกู่กันแน่!”
อู่คุนยิ้มน้อยๆ พลางกล่าวว่า “ผู้อาวุโสวางใจได้ ราชันกู่ไม่เป็นอะไรง่ายๆ หรอก”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าของเหมียวหรงก็ยิ่งเย็นชาขึ้น “คนตระกูลเหมียว!”
“ขอรับ!” เมื่อได้ยินเสียงของเหมียวหรง คนตระกูลเหมียวที่เดิมทีคุกเข่าอยู่บนพื้นต่างก็ลุกขึ้น พร้อมทั้งนำกู่ของตนออกมามองไปยังอู่คุนและคนอื่นด้วยสายตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่
