ร็ว ไม่ต้องเกรงใจเขา”
“ท่านอาจารย์!” หลังจากตอบรับหนึ่งประโยค อู่สิงก็ปลดปล่อยกู่นานาชนิดเข้าโจมตีเหมียวเล่อ
พลังของเหมียวเล่อและเหมียวเหยียนไม่แตกต่างกันมากนัก เช่นเดียวกับพลังของอู่สิงและอู่ซินที่ไม่แตกต่างกันมากเช่นกัน เนื่องด้วยอู่สิงเป็นฝ่ายรุกก่อน แรงกดดันของเหมียวเล่อจึงหนักกว่าเหมียวเหยียน
เพียงแค่สิบกว่ารอบเท่านั้น เขาก็ถูกกู่ของอู่สิงบีบให้ไปอยู่ที่มุมอับของเวทีสูง
ในขณะที่เหมียวเล่อกำลังพิจารณาว่าจะใช้กู่ประจำตัวหรือไม่ อู่สิงก็ไม่ได้ให้โอกาสเขาได้คิดเลย กู่หลายตัวโจมตีพร้อมกัน การโจมตีที่ปลดปล่อยออกมาได้ซัดเขาตกจากเวทีสูง
จนถึงตอนนี้การแข่งขันประลองกู่ระหว่างอู่คุนกับตระกูลเหมียวก็ได้ผลชี้ขาดแล้ว
ในเวลานี้ตระกูลเหมียวทุกคนต่างมีสีหน้าที่ไม่น่ามองนัก ผู้คนบนอัฒจันทร์ต่างแสดงสีหน้าที่แตกต่างกันออกไป พวกเขาไม่คิดว่าการที่ตระกูลเหมียวยอมรับผู้ฝึกกู่อิสระเข้าร่วมการแข่งขันประลองกู่ครั้งใหญ่เป็นครั้งแรกจะจบลงด้วยสถานการณ์เช่นนี้
แต่หลายคนเข้าใจว่าการแข่งขันประลองกู่ครั้งนี้มีความไม่ชอบมาพากล
ท้ายที่สุดหากพูดถึงพลังที่แท้จริงแล้ว จากการแสดงในรอบแรกของเหมียวเมี่ยวซิน คาดว่าศิษย์ทั้งสามของอู่คุนขึ้นไปพร้อมกันก็คงไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของนางได้
ได้แต่บอกว่าตระกูลเหมียวครั้งนี้แพ้เพราะความหยิ่งยโสและแพ้เพราะดูถูกผู้อื่น ในสายตาของคนบางส่วนคิดว่าเรื่องนี้ก็มีประโยชน์ต่อตระกูลเหมียวเ
