อู่คุนและคนอื่นๆ ไม่ได้สนใจคำวิพากษ์วิจารณ์ของผู้คนรอบข้าง
อู่คุนมองไปยังคนตระกูลเหมียวแล้วถามต่อว่า
“ข้าขอถามท่านผู้อาวุโสเหมียวหรงเพียงประโยคเดียว พวกเราคนตระกูลอู่เหล่านี้จะสามารถเข้าร่วมการแข่งขันประลองได้หรือไม่”
ก่อนที่เหมียวหรงจะตอบ ได้มีคนหนึ่งเดินออกมาจากหมู่บ้านเหมียวด้านหลังเขาและพูดเสียงดังว่า
“เหมียวคุน พวกทรยศเช่นพวกเจ้าจะมีคุณสมบัติเข้าร่วมการแข่งขันประลองกู่ได้อย่างไร”
เหมียวคุนมองคนที่พูดแวบหนึ่ง ใบหน้าเผยรอยยิ้มเยาะหยันพลางกล่าวว่า
“ข้านึกว่าใครเสียอีก ที่แท้ก็เหมียวจ้านนี่เอง แต่เจ้าเป็นเพียงผู้แพ้ในมือข้า จะพูดถึงคุณสมบัติได้อย่างไร”
“หากคนที่ข้าผู้เคยได้อันดับหนึ่งในการแข่งขันประลองกู่อบรมมายังไม่มีคุณสมบัติ”
“แล้วคนที่เจ้าผู้ได้อันดับห้าอบรมมาจะมีคุณสมบัติได้อย่างไร”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ผู้คนมากมายที่อยู่ในที่นั้นต่างแสดงสีหน้าประหลาดใจ
ไม่คิดว่าเหมียวคุนจะเคยได้อันดับหนึ่งในการแข่งขันประลองกู่มาก่อน
แต่ว่าอัจฉริยะเช่นนี้ เหตุใดจึงตกต่ำมาถึงสภาพนี้ได้
ไม่นานฝั่งของเหมียวจ้านก็ให้คำตอบ
“ที่ข้าพูดว่าไม่มีคุณสมบัติไม่ได้เกี่ยวกับพลังของเจ้า”
“นับตั้งแต่ตอนนั้นที่เจ้าไม่ได้รับเลือกจากตัวอ่อนราชันกู่แล้วเกิดความคิดชั่วร้าย ต้องการจะขุดเอากู่ของผู้อื่นไปโดยใช้กำลัง เจ้าก็ไม่มีคุณสมบัติแล้ว”
เมื่อประโยคนี้ถูกกล่าวออกมา ทุกคนเข้าใจแล้ว ที่แท้เรื่องราวเป็นเช่นนี้
เหมีย
