านั้น
เมื่อได้ยินว่าเหมียวหรงตกลง อู่คุนก็ยิ้มกว้าง โบกมือไปทางด้านหลังแล้วพูดว่า
“อู่ซิน อู่สิง อู่ไฉ พวกเจ้าสามคนไปเข้าร่วมการประลองกู่เถอะ”
“ขอรับ!”
ในไม่ช้า ร่างสามร่างก็ก้าวออกมาจากด้านหลังของอู่คุน
หลังจากถอดเสื้อคลุมสีดำออก ก็เผยให้เห็นร่างของชายสองคนและหญิงหนึ่งคน
ทั้งสามคนดูเหมือนจะมีอายุราวสิบหกสิบเจ็ดปี ชายสองคนมีใบหน้าธรรมดาไม่โดดเด่นนัก
ตรงกันข้ามกับหญิงสาวคนเดียวที่มีใบหน้าค่อนข้างงดงาม มีกลิ่นอายของความเป็นผู้ใหญ่ที่แตกต่างจากคนวัยเดียวกันอย่างสิ้นเชิง
ในตอนนี้ อู่คุนเหลือบมองไปที่ผู้อาวุโสเหมียวหรงแล้วเอ่ยปากว่า
“ผู้อาวุโสเหมียวหรง ท่านว่าเวลาสามวันของเทศกาลเทพกู่นั้นยาวนานเกินไปหรือไม่”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของเหมียวหรงก็ไม่สู้ดีนัก เขาพูดเสียงเย็นว่า
“อู่คุน เจ้าจะเล่นลูกไม้อะไรอีก!”
อู่คุนส่ายหน้า “ข้าเพียงแต่รู้สึกว่าการรอสามวันนั้นช้าเกินไป”
“อย่างไรเสีย การแข่งขันประลองกู่ก็เป็นเพียงการประลองกู่เท่านั้น ถ้าเช่นนั้นเรามาทำแบบนี้กันดีกว่า”
“ข้าจะส่งพวกเขาสามคนนี้ ส่วนพวกท่านก็สามารถเลือกคนสามคนจากหมู่บ้านของพวกท่าน”
“พวกเราจะได้จบเรื่องนี้อย่างรวดเร็ว ตัดสินแพ้ชนะด้วยการชนะสองในสามรอบเป็นอย่างไร”
“หากพวกท่านชนะ พวกเราก็จะจากไปทันที และไม่รบกวนเทศกาลเทพกู่ของพวกท่านที่จะดำเนินต่อไป ดีหรือไม่”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าของเหมียวหรงก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย คำพูดของ