งสามารถไม่ตกลงเรื่องนี้ได้แต่กลับไม่ทำ แต่คนที่ชื่อเหมียวคุนนั้นฉลาดมาก
เขาเริ่มต้นด้วยการลงมือก่อน ใช้ประโยชน์จากกฎเกณฑ์เพื่อหาช่องว่าง
หลังจากนั้นยังใช้คำว่า ‘กลัว’ เพื่อกดดันตระกูลเหมียวให้ตกอยู่ในสถานะเสียเปรียบ
หากเหมียวหรงปฏิเสธ ก็ย่อมจะทำให้ชื่อเสียงของตระกูลเหมียวในดินแดนใต้เสียหาย
สุดท้ายยังปลุกเร้าความโกรธของพวกคนหนุ่มในหมู่บ้านเหมียวเหล่านี้อีกด้วย
แต่วิธีนี้ใช้ได้ผลเฉพาะกับตระกูลใหญ่ที่ให้ความสำคัญกับชื่อเสียงอย่างตระกูลเหมียวเท่านั้น
เมื่อคิดถึงตรงนี้ หลี่เต้าก็ค่อยๆ เบนความสนใจจากตระกูลเหมียวเหล่านี้ไปยังพวกของอู่คุน
เพราะเขาเห็นว่าพวกตระกูลเหมียวไม่ได้ทำตัววุ่นวายมากนัก กลับมีระเบียบวินัยมากกว่าคนทั่วไปเสียอีก
นั่นหมายความว่าคนเหล่านี้ไม่ใช่หนึ่งในปัญหาที่ทำให้ดินแดนใต้วุ่นวาย
ในทางกลับกัน พวกคนเสื้อคลุมดำจากตระกูลอู่เหล่านี้ แทบจะเขียนคำว่า ‘ตัวร้าย’ ไว้บนใบหน้าแล้ว
ในฐานะผู้ว่าการดินแดนใต้ เขาย่อมให้ความสนใจกับคนเหล่านี้เป็นธรรมดา
ตอนนี้ยังหาที่อยู่ของสำนักปีศาจเลือดไม่พบ แต่คนเหล่านี้ที่อยู่ตรงหน้าล้วนเป็นเป้าหมายที่พร้อมอยู่แล้ว
แต่หากจะลงมือจริงๆ ก็ต้องทำเหมือนกับตอนจัดการคนตระกูลซุน คือต้องหาข้ออ้างที่เหมาะสมก่อน
ดูจากสถานการณ์ที่ตระกูลเหมียวและตระกูลอู่กำลังเผชิญหน้ากันอยู่ตอนนี้ เกรงว่าคนเหล่านี้จะต้องก่อเรื่องในไม่ช้า
ต่อจากนี้เขาเพียงแค่ต้องรอดูสถานการณ์เท่
