ู่ตาย’ ทั้งสิ้น
เมื่อออกจากแผงที่หกที่ขาย ‘กู่ตาย’ แล้ว หลี่เต้าก็ไม่ได้เดินดูต่อไปอีก
มาถึงตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าปัญหาไม่ได้อยู่ที่พ่อค้าเหล่านี้แต่อยู่ที่ตัวเขาเอง
ก่อนหน้านี้เขาคิดว่าพลังงานที่มองไม่เห็นรอบตัวเขานั้นใช้ได้ผลเฉพาะกับแมลงบินเท่านั้น
ตอนนี้ดูเหมือนว่ามันจะมีผลกับพวกกู่เหล่านี้ด้วย
แต่กู่ก็มีทั้งแข็งแกร่งและอ่อนแอ เพียงแต่ไม่รู้ว่าขีดจำกัดของความสามารถนี้อยู่ตรงไหน
หลังจากเข้าใจสถานการณ์ของตัวเองแล้ว หลี่เต้าก็ไม่ได้เดินเที่ยวดูต่อไปอย่างไม่ระมัดระวัง
เขากลัวว่าถ้าเขาเดินดูต่อไปอีกสักพัก บนเขาไป่เหลี่ยนนี้ก็จะไม่มีกู่ที่มีชีวิตเหลืออยู่เลย
ถึงตอนนั้นคงจะมีเรื่องยุ่งยากตามมา และเป็นสถานการณ์ที่เขาไม่มีเหตุผลด้วย
โชคดีที่ตอนนี้พลังงานนั้นสามารถควบคุมให้อยู่ในรัศมีหนึ่งจั้งรอบตัวเขาได้
ไม่เช่นนั้นตอนนี้เขาคงต้องลงจากเขาไปแล้ว
เมื่อนึกถึงที่เจ้าของโรงเตี้ยมบอกว่าเทศกาลเทพกู่จะดำเนินต่อไปอีกสามวันจึงจะสิ้นสุด
หลี่เต้าจึงหาตระกูลเหมียวบนเขาไป่เหลี่ยนเพื่อเช่าลานเล็กๆ เป็นการชั่วคราว
เนื่องจากฟ้ามืดแล้วเขาจึงพักผ่อนในลานเล็กๆ นั้นเลย
เช้าวันรุ่งขึ้น หลี่เต้าตื่นขึ้นมาในห้องท่ามกลางเสียงอึกทึก
เขายังได้ยินเสียงคนเดินผ่านมาจากนอกประตูแว่วๆ
“พวกตระกูลเหมียวผู้เชี่ยวชาญด้านพิษขึ้นเขามาแล้ว คราวนี้ในที่สุดก็มีเรื่องสนุกให้ดู”
“ไม่รู้ว่าปีนี้อันดับหนึ่งจะตกเป็นของคนรุ่นใหม่จากหม