อย่างเจ้าจะไปเทียบกับสตรีศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างไร?”
“เจ้าแค่พยายามให้ดีก็พอ”
เจ็ดวันต่อมา ณ เมืองเทียนหนาน พร้อมกับการยกเลิกคำสั่งปิดเมืองเทียนหนาน ความมืดมนที่ปกคลุมเมืองเทียนหนานก็ค่อยๆ จางหายไป
ภายในห้องโถงด้านนอกของจวนผู้ว่าการ หลี่เต้านั่งอยู่บนที่นั่งประธาน ข้างๆ มีเฉินโหยวถือรายงานหลายฉบับกำลังรายงาน
“ประกาศเกี่ยวกับการสอบคัดเลือกขุนนางได้ประกาศออกไปแล้ว ขณะนี้มีผู้สมัครกว่าร้อยคน ตอนนี้รอเพียงกำหนดวันสอบและรับเข้าทำงานเท่านั้น”
“เหมืองแร่ของสมาคมการค้าตระกูลเถี่ยได้สร้างเสร็จแล้ว ขณะนี้จางเมิ่งได้เริ่มคุมตัวบุคคลที่เกี่ยวข้องไปที่นั่นแล้ว”
“หยางเหยียนและคนอื่นๆ ได้นำกองทัพฝูถูออกเดินทางโดยใช้เมืองเทียนหนานเป็นศูนย์กลาง เริ่มจัดการกับโจรภูเขาและพวกอันธพาลในบริเวณโดยรอบแล้ว”
“รองเจ้าเมืองโจวก็ได้เข้ารับตำแหน่งอย่างเป็นทางการแล้ว และเริ่มจัดการกับปัญหาพื้นฐานบางอย่างภายในเมืองเทียนหนาน”
ไม่นานหลังจากนั้นหลี่เต้าก็ฟังรายงานของเฉินโหยวจบ จากนั้นเขาจึงกล่าวว่า “เรื่องขุนนางเจ้าร่างฎีกาลงขึ้นไปให้ทางราชสำนักจัดการ ส่วนเรื่องอื่นค่อยๆ ทำไป ยังมีเวลาเกือบสามปี ไม่ต้องรีบร้อนนัก”
ในตอนนั้นเองมีเสียงฝีเท้าดังขึ้นมา ตามมาด้วยทหารฝูถูนายหนึ่งเดินเข้ามาจากด้านนอก
“ท่านผู้ว่าการ ทางผู้บัญชาการเสวี่ยปิงรายงานมาให้”
เฉินโหยวรับรายงานจากมือทหารฝูถูแล้วส่งไปที่ข้างหลี่เต้า รายงานของเสวี่ยปิงข้า
