กาลเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วเพียงชั่วพริบตา เวลาหนึ่งเดือนกว่าก็ผ่านพ้นไปแล้ว
วันนี้ ณ ที่นั่งประธานในศาลว่าการชั่วคราวหลังจากจัดการคดีหนึ่งเสร็จสิ้น หลี่เต้าก็จิบชาที่เฉินโหยวส่งให้ แล้วมองลงไปยังด้านล่างพลางกล่าวว่า “นำคนต่อไปเข้ามา”
ทันทีที่เสียงพูดจบลง ทหารฝูถูนายหนึ่งก็ก้าวออกมาจากด้านข้าง ประสานมือคำนับแล้วรายงานว่า“เรียนท่านผู้ว่าการ ด้านนอกไม่มีผู้ใดมาร้องทุกข์แล้วขอรับ”
“หมดแล้วหรือ?”
หลี่เต้าพึมพากับตัวเองก่อนจะถอนหายใจยาวด้วยความโล่งใจ“ในที่สุดก็จบเสียที”
ในช่วงเวลาหนึ่งเดือนกว่านี้ อาจกล่าวได้ว่านอกจากกินข้าวนอนหลับแล้ว เขาแทบจะนั่งอยู่ในศาลว่าการชั่วคราวนี้ตัดสินคดีตลอดเวลาโชคดีที่คุณสมบัติพลังกายของเขาช่วยเพิ่มพลังจิตไปด้วย มิเช่นนั้นเวลาที่เขาใช้ในการจัดการคดีคงต้องเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่าตัว
ทันใดนั้นหลี่เต้าก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้ จึงหันไปถามว่า “เฉินโหยว คนที่ถูกคุมขังในคุกตอนนี้จัดการไปถึงไหนแล้ว?”
เมื่อได้ยินคำถาม เฉินโหยวก็ประสานมือคำนับแล้วตอบว่า“ท่านผู้ว่าการ ทางตระกูลเถี่ยน่าจะเตรียมการเสร็จเรียบร้อยแล้ว คาดว่าอีกไม่นานก็น่าจะสามารถส่งคนไปได้แล้วขอรับ”
หลี่เต้าพยักหน้ารับ
ในช่วงหนึ่งเดือนระหว่างการสืบสวนคดี มีผู้คนจำนวนมากจากกลุ่มอิทธิพลทั้งใหญ่และเล็กภายในเมืองเทียนหนานต้องตกอยู่ในเงื้อมมือของกองทัพฝูถูแม้ว่าจะมีการตัดสินลงโทษผู้คนไปไม่น้อยจากทางโจวเซิง แต่ก็ยังมีอ
