ชาย ที่นี่ตอนนี้ดูคึกคักมากเลยนะเจ้าคะ”
เมื่อมองดูผู้คนที่เดินผ่านไปมารอบข้าง จิ่วเอ๋อร์ก็รำพึงออกมาหลี่เต้ามองดูแวบหนึ่งแล้วพยักหน้าแต่สิ่งที่เขามองหลักๆ ไม่ใช่ความคึกคัก แต่เป็นการเปลี่ยนแปลงของผู้คนรอบข้างตอนแรกที่มาถึงเมืองเทียนหนาน เขามาที่ถนนสายนี้ ผู้คนส่วนใหญ่มีสีหน้าเฉยชาไร้ความรู้สึก ดูเหมือนไร้ชีวิตชีวาแต่ปัจจุบัน ความเฉยชาบนใบหน้าของผู้คนมากมายได้หายไป ในดวงตาก็มีประกายแสงที่แตกต่างจากเดิม
หลังจากนั้น หลี่เต้าก็พาจิ่วเอ๋อร์เที่ยวชมสถานที่ต่างๆ ทั่วเมืองเทียนหนานอีกหลายแห่งระหว่างนั้น เขายังเห็นว่าในหลายพื้นที่ของเมืองเทียนหนานมีป้ายร้านของตระกูลเถี่ยปรากฏอยู่ เห็นได้ชัดว่า ในขณะที่เขากำลังจัดการกับกลุ่มอิทธิพลต่างๆ ในเมืองเทียนหนาน สมาคมการค้าตระกูลเถี่ยภายใต้การนำของเถี่ยซานเหนียงก็มีความเคลื่อนไหวไม่น้อยเช่นกัน
แต่สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่เขายอมรับ เพราะอย่างไรสิ่งเหล่านี้ก็ถือว่ามีส่วนของเขาอยู่ด้วยพอคิดมาถึงตรงนี้ หลี่เต้าก็นึกในใจว่า ‘ไม่รู้ว่านี่จะถือเป็นการสมรู้ร่วมคิดระหว่างขุนนางกับพ่อค้าหรือไม่’แต่ไม่นานเขาก็สลัดความคิดนี้ทิ้งไปสิ่งที่เขาทานี้เรียกว่าการพัฒนาเศรษฐกิจต่างหาก
สุดท้าย หลังจากหลี่เต้าเดินดูรอบเมืองเสร็จ เขาก็พบปัญหาใหญ่ที่ซ่อนอยู่ในเมืองเทียนหนานนั่นคือตอนนี้เขาไม่มีคนให้ใช้งานคนที่ว่านี้ไม่ได้หมายถึงกองทัพฝูถูที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของเขา แต่หมาย
