หวงเซี่ยงตอบ
“ไม่ต้องสนใจแล้ว พาของที่มีอยู่ในมือออกไปก่อนเถอะ”
…
สถานการณ์เช่นทางฝั่งเว่ยอวิ๋น ก็เกิดขึ้นที่ประตูเมืองอีกสามแห่งเช่นกัน
แต่เนื่องจากจวนผู้ว่าการได้สร้างความยิ่งใหญ่ไว้ตั้งแต่ตอนกลางวันแล้ว จึงสามารถปิดล้อมและกั้นประตูเมืองได้อย่างราบรื่น ไม่มีคนตาไร้แววคนไหนกระโดดออกมาหาความตาย
ด้วยเหตุนี้ การปิดล้อมจึงดำเนินต่อไปจนถึงเช้า
ในตอนเช้าตรู่ หลี่เต้ารวบรวมกองทัพฝูถูที่เหลืออยู่ในจวนผู้ว่าการให้มารวมกัน
“จางเมิ่ง”
“ขอรับ”
หลี่เต้าหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งส่งไป
“หัวหน้า นี่คือ…”
จางเมิ่งรับกระดาษมาเปิดดู จึงพบว่านี่เป็นประกาศอีกฉบับหนึ่ง
หลี่เต้าออกคำสั่งว่า
“ติดประกาศฉบับนี้ทั่วเมืองเหมือนครั้งที่แล้ว”
จางเมิ่งกวาดตามองเนื้อหาบนประกาศคร่าว ๆ แล้วสีหน้าของเขาก็เผยความประหลาดใจออกมาทันที
แม้ว่าสมองของเขาจะไม่ค่อยดีนัก แต่เขาก็เข้าใจว่าหากติดประกาศฉบับนี้ลงไปแล้วจะเกิดผลอะไรตามมา
หากเรื่องนี้เป็นจริง คาดว่าทั้งเมืองเทียนหนานคงต้องมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
ในขณะเดียวกัน เขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมหัวหน้าของเขาถึงเลือกที่จะปิดล้อมเมืองเทียนหนาน
“หัวหน้า ข้ารับรองว่าจะทำภารกิจให้สำเร็จ”
หลังจากทิ้งคำพูดประโยคนี้ไว้ จางเมิ่งก็ออกไปพร้อมกับภารกิจของตน
