เสวียปิงหยิบหนังสือเล่มหนึ่งออกมาจากหีบ หลังจากดูชื่อที่อยู่บนนั้นแล้ว เขาก็เดินไปหยุดตรงหน้าคนตระกูลซุนผู้หนึ่ง
จากนั้นเปิดหนังสือและเริ่มอ่านรายการความผิดที่บันทึกไว้
“ซุนเจี๋ย จากตระกูลซุน ฆ่าผู้บริสุทธิ์สิบแปดคน ลักพาตัวหญิงสาวห้าคน ทำลายข้าวของ…”
ใช้เวลาพักใหญ่ กว่าความผิดทั้งหมดของคนตระกูลซุนผู้นี้จะถูกอ่านจบ ตั้งแต่ความผิดใหญ่จนถึงเล็ก แม้แต่ความผิดฐานด่าทอผู้อื่นก็ไม่ได้ตกหล่นแม้แต่น้อย
ในเมืองเทียนหนาน คนส่วนใหญ่รู้เพียงว่าคนตระกูลซุนมีบาปมากมาย แต่ในความเป็นจริงแล้ว ในหมู่สามัญชน ภายใต้สภาวะที่ข้อมูลไม่ได้ถูกเผยแพร่ มีคนน้อยมากที่รู้ว่าความผิดที่คนตระกูลซุนก่อเป็นอย่างไรแน่
เมื่อเสวียปิงอ่านความผิดของคนตระกูลซุนผู้หนึ่งจบอย่างครบถ้วน ชาวเมืองเทียนหนานจึงได้เข้าใจอย่างแท้จริงว่า คนจากตระกูลซุนผู้นี้หยิ่งยโสและทำตัวอหังการมากเพียงใด
เพียงแค่ข้อหาฆ่าคนสิบแปดคนโดยพลการ หากเป็นคนธรรมดา ก็เพียงพอที่จะถูกประหารชีวิตไม่รู้กี่ครั้งแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงความผิดอื่น ๆ อีกนับร้อยทั้งเล็กและใหญ่ที่ตามมา
และนี่เป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่งจากตระกูลซุนเท่านั้น
หลังจากเสวียปิงอ่านจบ เขาก็มองไปด้านข้าง
“เบิกตัวพยาน!”
เมื่อคำพูดนั้นจบลง ก็มีคนเดินออกมาจากด้านหลังเวที คือเฉียนซื่อที่กลับตัวกลับใจนั่นเอง
หลังจากเฉียนซื่อเดินออกมา เขาก็โบกมือเรียกคนด้านหลัง มีหลายร่างเดินออกมาจากด้านหลังเขา ทั้งหม
