และไม่เพียงแค่ถูกขัดขวางการหลบหนีด้วยเลือดเท่านั้น
การหลบหนีด้วยเลือดนั้น ต้องจ่ายราคาหนึ่งในการเริ่มใช้ และเมื่อล้มเหลว ร่างกายของเขาจะถูกทำร้ายจากการย้อนกลับของพลังนั้น
การบาดเจ็บซ้ำซ้อนนี้ ทำให้เขาหมดหวังที่จะพลิกสถานการณ์โดยสิ้นเชิง
เมื่อมองดูบรรพบุรุษตระกูลซุนและซุนเต๋อโหวที่สูญเสียความสามารถในการขัดขืนแล้ว หลี่เต้าก็สลายพลังเลือดรอบกาย
กล่าวว่า
“ไปกันเถอะ ข้าจะส่งพวกเจ้าไปรวมตัวกับครอบครัว”
…
หน้าประตูใหญ่จวนผู้ว่าการ
หลังจากที่บรรพบุรุษสองคนของตระกูลซุนถูกจับกุม กองทัพฝูถูก็ยืนรออยู่เงียบ ๆ นอกประตู
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด เงาร่างสามคนค่อย ๆ เดินมาจากปลายถนน มุ่งหน้ามายังจวนผู้ว่าการ
เมื่อเห็นรูปร่างของผู้มาเยือนชัดเจน จำงเมิ่งและคนอื่น ๆ ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
พอมะถึงด้านนอกจวนผู้ว่าการ หลี่เต้าก็ส่งโซ่ตรวนที่ล่ามซุนเต๋อโหวและบรรพบุรุษตระกูลซุนให้กับจำงเมิ่งที่ยืนอยู่ด้านข้าง
“พาทั้งสองคนลงไป ขังไว้ด้วยกันกับบรรพบุรุษตระกูลซุนอีกสองคน”
ขณะที่จำงเมิ่งรับโซ่ตรวนมา บรรพบุรุษตระกูลซุนที่อยู่ข้าง ๆ ก็พลันเงยหน้าขึ้นกล่าวว่า
“เจ้าหนุ่ม เจ้าคอยจับผิดตระกูลของพวกข้าเช่นนี้ จะต้องมีคนไม่ปล่อยพวกเจ้าไว้แน่”
“โอ้?”
หลี่เต้าสายตาวาบขึ้น ห้ามการเคลื่อนไหวของจำงเมิ่งแล้วเอ่ยว่ำ
“ผู้ที่เจ้าพูดถึงคือใคร?”
ยังไม่ทันที่บรรพบุรุษตระกูลซุนจะเอ่ยปาก ซุนเต๋อโหวที่อยู่ข้าง ๆ ก็พูดขึ้นทันที
