่อสู้ที่แท้จริง
เมื่อบรรพบุรุษตระกูลซุนและซุนเต๋อโหวถูกพาตัวไปแล้ว โจวเซิงที่อยู่ข้างกายหลี่เต้าก็ยังไม่อาจตั้งสติได้
ดูเหมือนว่าเขาจะยังไม่ฟื้นจากการตัดสินใจก่อนหน้านี้ของหลี่เต้า
“เพราะเหตุใด?”
เมื่อได้สติกลับมา โจวเซิงก็ถามด้วยสีหน้าฉงนสงสัย
หลี่เต้ายักไหล่แล้วตอบคำถามนั้น
“ก็คำตอบเดิมที่ข้าเคยให้ไว้”
“ทำลายให้สิ้น?”
“อืม”
“แล้วถ้าสำนักปีศาจเลือดแก้แค้นจวนผู้ว่าการจริงๆ ล่ะ?”
“แล้วทำไมไม่เป็นจวนผู้ว่าการแก้แค้นสำนักปีศาจเลือดล่ะ?”
“หืม?”
โจวเซิงมีคำถามเต็มใบหน้า
นี่มันคำตอบอะไรกัน?
หลี่เต้ากล่าวอย่างจริงจัง
“พวกสำนักปีศาจเลือดก่อเรื่องในเมืองเทียนหนานของข้า เจ้าว่าข้าในฐานะผู้ว่าการควรหรือไม่ที่จะหาเรื่องพวกมัน”
โจวเซิง “……”
