ขณะถัดมา บรรพบุรุษตระกูลซุนส่งเสียงคำรามต่ำแล้วพุ่งเข้ากัดซุนเต๋อโหว
ซุนเต๋อโหวพลันรู้สึกสิ้นหวัง เขาไม่เคยคิดว่าสุดท้ายแล้ว เขาจะตายในมือของบรรพบุรุษตระกูลของตัวเอง
ทันใดนั้น เงาร่างหนึ่งก็ปรากฏออกมาจากด้านข้าง
ตึง!
ในพริบตา ร่างของบรรพบุรุษตระกูลซุนก็กระเด็นลอยออกไป
ซุนเต๋อโหวเมื่อได้สติกลับมา ก็พูดกับเงาร่างตรงหน้าโดยทันทีว่า
“ขอบคุณ”
“ไม่ต้องเกรงใจ”
เมื่อได้ยินเสียงตอบกลับ สีหน้าของซุนเต๋อโหวก็แข็งค้างไปทั้งใบหน้า
เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง เขาถึงได้พบว่าหลี่เต้ามายืนอยู่ข้างกายเขาตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้
ชัดเจนว่า คนที่ช่วยเขาไว้คือบุคคลที่ตระกูลซุนของพวกเขากำลังมุ่งเป้าโจมตีอยู่
ก่อนที่ซุนเต๋อโหวจะทันได้คิดอะไรมาก จู่ ๆ ก็มีร่างสีเลือดพุ่งเข้าใส่ทั้งสองคน
พูดให้ถูกต้องก็คือ ร่างนั้นพุ่งเข้าใส่ซุนเต๋อโหวมากกว่า
เมื่อเห็นภาพนี้ หลี่เต้าก็ยกเท้าขึ้นถีบออกไปทีหนึ่ง ทำให้ซุนเต๋อโหวต้องกลิ้งออกไปทั้งตัว
ร่างสีเลือดพลาดเป้า
ซุนเต๋อโหวที่หยุดลงแล้วมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกสับสน
บรรพบุรุษของตระกูลเขาเองต้องการฆ่าเขา ส่วนศัตรูกลับช่วยชีวิตเขา นี่มันเรื่องอะไรกับอะไรกันแน่
อีกทั้งวิชาปีศาจเลือดนี้ เขาก็พอมองออกแล้ว มันเป็นกับดักที่มีไว้เพื่อหลอกลวงลูกหลานรุ่นหลังโดยเฉพาะ
…
เมื่อบรรพบุรุษตระกูลซุนเห็นว่าไม่สำเร็จดังหวัง ดวงตาที่เต็มไปด้วยความดุร้ายจึงเผยแววข่มขู่ออกมา
หลี่เต้าส่ายหน้า หากไม่ใช่
